Kedi Beslemek Sünnet Mi, İslam’da Yeri Ne?

İslam'da hayvanlara merhamet etmek kulun ahlaki tutumunu gösteren önemli bir sorumluluktur. Bu çerçevede özellikle kedi beslemek günümüzde hem evlerde hem de sokaklarda en yaygın hayvan sevgisi örneklerinden biri haline gelmiş; Hz. Muhammed'in hayvanlara, bilhassa kedilere karşı şefkatli tutumu da bu ilgiyi artırmıştır. Dolayısıyla kedi beslemek sünnet mi ve kedi sahiplenmenin İslam'da yeri ne soruları dini açıdan en çok araştırılan başlıklar arasında girmiştir.

Kedi Beslemek Sünnet Mi?

İslam dini insanın bütün canlılarla ilişkisini bir ahlak ölçüsü içinde ele alır. Kur'an-ı Kerim'de hayvanların Allah'ın yarattığı varlıklar olduğu açıkça bildirilmiştir. En'âm Suresi 38. ayette; "Yeryüzünde yürüyen hayvanlar ve gökyüzünde iki kanadıyla uçan kuşlardan ne varsa hepsi sizin gibi topluluklardır. Biz kitapta hiçbir şeyi eksik bırakmadık. Nihayet (hepsi) toplanıp rablerinin huzuruna getirileceklerdir." buyrulmaktadır. Bu ayet hayvanların değersiz veya başıboş varlıklar değil, Allah'ın yaratma düzeni içinde yeri olan canlılar olduğunu göstermektedir. Bu nedenle hayvanlara merhamet göstermek, İslam ahlakının doğal bir sonucudur.

Kur'an'da doğrudan kedi ile başka hayvanları beslemek ya da beslememekle ilgili bir emir bulunmamaktadır. Ancak hayvanlara karşı şefkatli davranmayı destekleyen genel çerçeve son derece güçlüdür. Ayrıca İslam dinine göre hayvanlar etinden, sütünden ve gücünden yararlanılacak birer fayda nesnesi olmanın yanında Allah'ın emanet ettiği canlılar olarak görülmektedir.

Hadislerle Kedi Beslemenin Hükmü

Hadislerde ise konu daha somut bir zemine oturmaktadır. Rivayete göre Resûlullah kedi için şöyle buyurmuştur:"Kedi pis değildir. O, devamlı olarak etrafınızda dönüp dolaşan hayvanlardandır." (Ebû Dâvûd, Tahâre, 38; Tirmizî, Tahâre, 69) Bu hadisten de anlaşıldığı gibi ev içinde insanlarla sık temas eden bir hayvan olarak kedi temiz kabul edilmiştir.

Bu noktada "sünnet" kavramını doğru anlamak gerekir. Sünnet Hz. Peygamber'in sözleri, fiilleri ve onaylarıdır. Bir davranışın "sünnet" sayılması için onun doğrudan ibadet kastıyla veya sürekli bir uygulama olarak Peygamber Efendimiz tarafından teşvik edilmiş olması gerekir. Bu nedenle kedi beslemek, klasik fıkıh terminolojisinde doğrudan açık bir sünnet olarak nitelendirilmez. Yani bir Müslümanın kedi beslemesi namazın sünnetleri gibi özel bir dini uygulama statüsünde değildir.

Buna karşılık kediye merhamet etmek, onu aç bırakmamak, eziyet etmemek ve bakımını üstlenmek sünnet ahlakına uygundur. Çünkü Hz. Peygamber'in hayvanlara karşı genel tavrı rahmet ve şefkat merkezlidir. Nitekim çok bilinen bir hadiste bir kadının bir kediyi hapsedip aç bıraktığı için azaba uğradığı haber verilmiştir. (Buhârî, Bed'ü'l-Halk; Müslim) Bu rivayet İslam'da hayvana eziyetin ağır bir vebal olduğunu açık biçimde ortaya koyar.

Öte yandan başka hadislerde susuz bir hayvana su veren kişinin bağışlandığına dair örnekler yer alır. Bu rivayetler hayvana merhametin sevap vesilesi olduğunu gösterir. Dolayısıyla kedi beslemek tek başına "sünnet" hükmünde olmasa bile, bir canlıya şefkatle yaklaşmak ve bakımını hakkıyla yapmak sünnetin ruhuna uygundur.

Ayrıca Diyanet'e göre kedi temiz kabul edildiği için bu hayvanı beslemek caizdir. TDV İslam Ansiklopedisi'nde "Tahâret" maddesinde mezheplerin genel kabulüne göre domuz ve köpek dışındaki canlı hayvanların temiz sayıldığı ve kedinin de günlük hayatta kaçınılması güç bir hayvan olması sebebiyle özel kolaylık alanında değerlendirildiği belirtilmektedir. Buradan hareketle kedinin ev içinde bulunmasının tek başına dinen sakıncalı olmadığı anlaşılır.

Kedi Beslemenin İslam'daki Yeri Nedir?

Kedi beslemenin İslam'daki yeri öncelikle merhamet, emanet ve sorumluluk kavramları üzerinden anlaşılmalıdır. İslam hayvanı insanın keyfine bırakılmış bir eşya gibi görmez. Hayvan Allah'ın yarattığı bir candır ve ona karşı yapılan her davranış kulun hesabına yazılır. Bu sebeple kedi beslemenin caiz olup olmadığına dair araştırma bu canlının hakkını veriyor muyum sorusuyla birlikte ele alınmalıdır.

Kedi beslemek dinen yasak değildir ve hatta şartları yerine getirildiğinde güzel bir davranış olabilir. Buradaki temel ölçü hayvana eziyet edilmemesi ve onun haklarının korunmasıdır. Yeterli beslenme, temiz su, güvenli ortam, sağlık takibi ve doğal ihtiyaçlarının gözetilmesi bu sorumlulukların başında gelir.