Dünyanın dört bir yanından binlerce insanın hayalini kurduğu "ıssız adada yaşama" fikri, İrlandalı bir çift için gerçeğe dönüştü. Atlas Okyanusu'ndaki büyüleyici ve tamamen ıssız olan Great Blasket Adası'na bakıcılık yapmak için seçilen şanslı çifte üstelik bu iş için ödeme de yapılacak.
ISSIZ ADANIN YENİ SAHİPLERİ OLDULAR
Her yıl binlerce kişinin internet üzerinden adeta birbiriyle yarıştığı, İrlanda'nın Dunquin bölgesi açıklarında bulunan ve 1953 yılından beri tamamen ıssız olan Great Blasket Adası'nın bu yılki bakıcıları belli oldu. Kilkenny kentinden başvuran Aisling Costello ve ortağı Conor Jones, devasa bir başvuru havuzundan sıyrılarak adanın yeni yöneticileri seçildi.
Genç çift, turizm sezonu boyunca adadaki kafeyi işletecek, gelen ziyaretçilere rehberlik edecek ve konaklama tesislerinin bakımını üstlenecek. Ancak iş ilanı yayınlandığında yetkililerin üzerine basarak söylediği bir detay vardı: "Bu iş kesinlikle bir tatil değil, oldukça yoğun ve fiziksel güç gerektiriyor."
"BİZE DELİ GÖZÜYLE BAKIYORLAR!"
İspanya'da tatildeyken kabul edildiklerini öğrenen ve iki gün boyunca şoktan çıkamadıklarını belirten Aisling Costello, durumu şu sözlerle özetliyor: "Bazı arkadaşlarımıza bunu söylediğimizde bize deli gözüyle baktılar. Neden böyle bir şeyi isteyeceğimizi anlayamıyorlar. Ama bizim amacımız olabildiğince farklı deneyimler yaşamak. Hayat bir deneyim yolculuğudur."
Adada kalacakları süre boyunca çifti bekleyen zorluklar şunlar:
Sınırlı Elektrik: Adada modern dünyadaki gibi kesintisiz bir elektrik şebekesi bulunmuyor. Sadece acil durumlar ve temel ihtiyaçlar için çok kısıtlı bir enerji sağlanabiliyor.
Sıcak Su Yok: Adada sıcak su sistemi bulunmuyor. Çift, tüm temizlik ve kişisel ihtiyaçlarını doğanın sunduğu şartlarla buz gibi okyanus ikliminde karşılamak zorunda.
Tamamen İzole Bir Yaşam: Adanın sahibi Billy O'Connor belirli aralıklarla tekneyle erzak getirecek olsa da, ani bastıran sert okyanus havası nedeniyle çift günlerce dünyadan tamamen kopuk yaşayabilir.
1953 YILINDA NEDEN BOŞALTILDI?
Tarihi kayıtlara göre 19. yüzyılın ortalarında adada yaklaşık 175 kişi yaşıyordu. Ancak sert Atlas Okyanusu fırtınaları, aşırı izolasyon, okul veya doktor gibi en temel hizmetlerin bile adaya ulaşamaması nedeniyle nüfus hızla eridi.