Türkiye, köklü tarihi ve zengin kültürel mozaiği sayesinde dünya üzerinde en kendine has geleneklere sahip ülkelerin başında geliyor. Türk kültürünün birçok unsuru, dışarıdan gelen misafirler için oldukça şaşırtıcı olabiliyor. İşte yabancı turistlerin ilk başta anlam vermekte zorlandığı ama tanıdıkça hayran kaldığı, ülkemize özgü en ilginç 7 alışkanlık…
İşte bizim için hayatın doğal bir parçası olan ama dışarıdan gelen misafirlerin ilk başta anlam veremediği o köklü ve şaşırtıcı geleneklerimiz…
1. GÜNÜN HER SAATİ ÇAY İÇMEK
Türkiye seyahatinden önce bilinmesi gereken en önemli kurallardan biri, Türklerin çaya olan sarsılmaz tutkusudur.
Türk misafirperverliğinin temel taşı olan çay, adeta bir sosyalleşme aracıdır.
Tarihsel süreçte kahvenin ardından günlük hayatta yaygınlaşan çay, özellikle 20. yüzyılın başlarından itibaren Türk mutfak kültürünün merkezine oturdu.
Bugün bir Türk esnafını ziyaret eden turistin duyacağı ilk cümle "Bir çayımızı içer misiniz?" olur.
Yerel bir restoranda ise yemeğin ardından masaya mutlaka müessese ikramı sıcak bir çay gelir. Yabancılar ise Türklerin bu bitmek bilmeyen çay enerjisine her defasında hayran kalıyor.
2. NAZAR VE NAZAR BONCUĞU
Türkiye'ye gelen bir yabancının dikkatini çeken ilk şeylerden biri; bebeklerin kıyafetlerinde, evlerin girişlerinde, dükkanlarda ya da takılarda karşısına çıkan o mavi göz figürüdür.
Kökeni çok eski inanışlara dayanan nazar; kıskançlık veya aşırı hayranlık barındıran bakışların insanlara uğursuzluk getirebileceği düşüncesini taşır.
Türk halkı bu olumsuz enerjiyi püskürtmek için koyu mavi, beyaz, açık mavi ve siyah halkalardan oluşan o ikonik nazar boncuklarını kullanır.
3. GİDENİN ARKASINDAN SU DÖKMEK
Türk geleneklerine göre, uzun bir yolculuğa çıkan birinin arkasından bir bardak ya da kova su dökmek, yabancı seyahatseverlerin ilk başta en çok şaşırdığı adetlerden biridir.
Sokakta bu manzarayı gören turistler ilk başta anlam veremese de, su dökülürken arkasından söylenen "Su gibi git, su gibi gel" cümlesinin anlamını öğrendiklerinde bu adete hayran kalıyorlar.
Bu güzel dilek; yola çıkan kişinin tıpkı su gibi pürüzsüz, engellere takılmadan, hızla ve kazasız belasız hedefine ulaşıp evine geri dönmesi temennisini taşır.
4. MASALARI DONATAN MEŞHUR TÜRK KAHVALTISI
Yabancıları en çok büyüleyen geleneklerden biri de Türk kahvaltısının zenginliği ve devasa boyutlarıdır.
Batı kültüründeki hızlı ve hafif kahvaltıların aksine, geleneksel bir Türk kahvaltısı; taze salatalar, çeşit çeşit ev yapımı reçeller, soslar, bal-kaymak ikilisi, onlarca çeşit zeytin ve peynir, sıcak yumurtalar ve hamur işlerinden oluşan bir şölendir.
Özellikle hafta sonları bir araya gelinerek yapılan ve "serpme kahvaltı" olarak adlandırılan bu ritüel saatlerce sürer.
Kahvaltı bittikten sonra ise keyif, yerini sindirimi kolaylaştırması ve zindelik vermesi için içilen köpüklü bir Türk kahvesine bırakır.
5. DİNİ BAYRAMLARDA PAYLAŞMANIN ESASI
Cömertlik ve paylaşım, Türk kültürünün en temel yapı taşları arasında yer alır. Yüzyıllar öncesinden günümüze taşınan yardımlaşma ruhu, modern Türk toplumunun misafirperverliğinin de ana kaynağıdır.
Türkler, kendi kültürel ve dini bayramlarını oldukça özel şekillerde kutlarlar. Kurban Bayramı'nda kesilen kurbanların etleri ve Ramazan Bayramı'nda yapılan maddi yardımlar doğrudan ihtiyacı olanlarla paylaşılır.
Bu toplumsal dayanışma, Türkiye'yi ziyaret eden yabancıların en çok saygı duyduğu ve etkilendiği alışkanlıkların başında gelir.
6. EVE GİRERKEN AYAKKABILARI ÇIKARMAK
Dünyanın bazı kültürlerinde eve ayakkabıyla girmemek bir tercih olsa da, Türkiye'de bu durum kesin ve esnetilemez bir temizlik kuralıdır.
Türk evlerinde hijyene çok önem verildiği için dışarının kiri asla içeri taşınmaz. Ayakkabılarını çıkaran misafirlere, ayaklarının üşümemesi ve kendilerini evlerinde gibi rahat hissetmeleri için ev sahibi tarafından hemen temiz ve rahat ev terlikleri ikram edilir.
Bu titizlik, turistlere ilk başta tuhaf gelse de zamanla mantıklı buldukları bir adete dönüşüyor.
7. KÜÇÜĞÜN BÜYÜĞE SAYGI DURUŞU: EL ÖPME
Türk toplumundaki en köklü ahlaki kurallardan biri de yaşlılara gösterilen derin saygıdır.
Görgü kurallarına göre; gençler, kendilerinden yaşça büyük bir aile büyüğü veya saygıdeğer bir yaşlı ile karşılaştıklarında ya da bayramlaşırken büyüklerin elini öper ve alınlarına değdirirler.
Bu hareket, büyüklere duyulan hürmetin, sevginin ve bağlılığın en net sembolüdür.
