Dönemin Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun iskan politikaları kapsamında büyük bir nehrin kıyısındaki bataklık araziye yepyeni bir yaşam alanı kuruldu. "Marienfeld" (Meryem'in Tarlası) adı verilen bu köy, bölgedeki eski ve düzensiz yerleşimlerin aksine cetvelle çizilmiş gibi dümdüz, geniş sokakları ve tek tip 150 adet aile eviyle tam bir modern şehircilik örneğiydi.
Banat bölgesine yerleşen insanlar, bu zorlu araziyi tarıma kazandırmak için büyük bir mücadele verdi. Ancak bu modern projenin mimarları, doğanın kurallarını ve suyun yıkıcı gücünü hesaba katmamıştı.
Nehrin sağ yakasındaki dağlık bölgelerde yaşayan yerel halk, Tuna'nın tehlikeli karakterini bildiği için evlerini her zaman yüksek yamaçlara yaparken; yeni göçmenlerin kurduğu bu köy doğrudan taşkın ovasına inşa edilmişti. Beklenen felaket çok geçmeden, 1888 yılı civarında kapıyı çaldı.
1880'lerin sonlarına gelindiğinde, benzeri görülmemiş bir silletle kabaran Tuna Nehri, derme çatma setleri yıkarak tüm köyü sular altında bıraktı.
Günlerce süren sel, çamur ve kerpiçten yapılmış 150 evi adeta yutup eritti. Sular çekildiğinde ise ortada yaşanacak bir yer kalmamıştı. Dönemin yetkilileri bölgeyi tamamen yaşanılamaz ilan etti ve köy haritalardan silindi.
Sağ kalanlar kilometrelerce iç kesimlere, ormanlık alanlara göç ederek hayatlarına sıfırdan başlamak zorunda kaldı. Bir zamanlar 150 ailenin yaşadığı, çocuk seslerinin yankılandığı o modern köyden geriye bugün tek bir taş veya duvar kalıntısı bile kalmadı.
Bugün Sırbistan sınırları içinde yer alan o bölge, doğayla insanın mücadelesinin sessiz bir anıtı olarak sadece nehir çamuruyla örtülü dümdüz bir tarım arazisi olarak varlığını sürdürüyor.
Sabah.com.tr Uygulamamızı İndirin
Uygulamalara Özel Ayrıcalıkları Keşfedin!
