Bilindiği üzere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun "Yıllık İzin" başlıklı 102 nci maddesinde, "Devlet memurlarının yıllık izin süresi, hizmeti 1 yıldan on yıla kadar (On yıl dahil) olanlar için yirmi gün, hizmeti on yıldan fazla olanlar için 30 gündür. Zorunlu hallerde bu sürelere gidiş ve dönüş için en çok ikişer gün eklenebilir." hükmüne yer verilmiştir. Anılan hüküm uyarınca, Devlet memurlarının yıllık izin süreleri hizmet sürelerine göre 20 veya 30 gün olarak belirlenmiş olup, zorunlu hâllerde bu sürelere gidiş ve dönüş için ayrı ayrı en çok ikişer gün olmak üzere toplam dört güne kadar yol izni eklenebilmesi öngörülmüştür. Söz konusu yol izninin kullanılabilmesi, zorunlu hâlin bulunması ve ilgili mevzuat çerçevesinde değerlendirilmek üzere idarenin takdirine bağlı bulunmaktadır.
Diğer yandan, mezkûr Kanunun "Yıllık izinlerin kullanılışı" başlıklı 103 üncü maddesinde, "Yıllık izinler, amirin uygun bulacağı zamanlarda, toptan veya ihtiyaca göre kısım kısım kullanılabilir. Birbirini izliyen iki yılın izni bir arada verilebilir. Cari yıl ile bir önceki yıl hariç, önceki yıllara ait kullanılmayan izin hakları düşer." hükmüne yer verilmiştir. Anılan hüküm uyarınca, yıllık izinlerin memurun ihtiyacına göre toptan veya kısım kısım kullandırılması mümkün bulunmaktadır.
Bu itibarla, memurun yıllık izin süresinin tamamını tek seferde kullanması hâlinde, 657 sayılı Kanunun 102 nci maddesinde öngörülen şartların bulunması kaydıyla, gidiş için en çok iki gün ve dönüş için en çok iki gün olmak üzere toplam dört güne kadar yol izni verilmesi mümkün bulunmaktadır. Buna karşılık, yıllık iznin kısım kısım kullanılması hâlinde, yol izninin de kullanılan yıllık izin dönemleriyle bağlantılı olarak kısım kısım kullandırılması mümkün olmakla birlikte, 102 nci maddede öngörülen gidiş ve dönüş için en çok ikişer günlük sürelerin aşılmaması gerekmektedir. Dolayısıyla, yıllık iznin birden fazla dönemde kullanılması, her bir izin dönemi için ayrı ayrı ikişer günlük gidiş ve dönüş yol izni verilmesi suretiyle toplam yol izni süresinin artırılması sonucunu doğurmamalıdır.
Öte yandan, yıllık izinlerin kullanılmasına ilişkin olarak Hazine ve Maliye Bakanlığınca yayımlanan 62 Seri No'lu Devlet Memurları Kanunu Genel Tebliğinin "Yıllık izinler" başlıklı (A) bölümünde, 657 sayılı Kanunun 102 nci maddesinde düzenlenen yol iznine ilişkin olarak, "Yasanın 102 nci maddesinde, zorunlu durumlarda memurlara yıllık izinlerine ek olarak gidiş ve dönüş için en çok dört gün izin verilebileceği öngörülmüştür. Bu iznin, bulundukları belediye ve köy sınırları dışında izinlerini geçiren memurlara, çok zorunlu ve çok ender durumlarda yetkili amirin gerek ve uygun görmesi halinde kullandırılması doğru olacaktır." açıklamasına yer verilmiştir.
Bu çerçevede; anılan Tebliğde yer alan açıklamadan, gidiş ve dönüş için öngörülen yol izninin, yıllık izinden bağımsız ve mutlak surette kullanılabilecek bir izin hakkı niteliğinde olmadığı; zorunlu hâllerin bulunması, iznin görev yapılan belediye ve köy sınırları dışında geçirilmesi ve yetkili amirin gerek ve 2 uygun görmesi şartlarına bağlı olarak, yıllık izne eklenebilecek bir süre niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Memurun yıl içerisinde yıllık izinlerini gerek tek seferde gerekse kısım kısım kullanması hâlinde, 657 sayılı Kanunun 102 nci maddesi uyarınca gidiş ve dönüş için öngörülen en çok ikişer günlük yol izninin; bir defada gidiş için iki gün ve dönüş için iki gün olmak üzere toplam dört gün şeklinde kullanılabileceği gibi, ilk kullanılan yıllık izinde gidiş ve dönüş için birer gün, daha sonraki yıllık izin döneminde yine gidiş ve dönüş için birer gün veya gidiş ya da dönüş yönlerinden yalnızca biri için ikişer gün şeklinde farklı biçimlerde kullanılabilmesi de mümkündür. Bu kapsamda, yol izninin hangi şekilde kullandırılacağı, 62 Seri No'lu Devlet Memurları Kanunu Genel Tebliğinde belirtilen şartların bulunması kaydıyla, yıllık izin vermeye yetkili amirin takdirinde bulunmaktadır.
Bu itibarla;
1) Memura, zorunlu hâllerde yıllık iznine ilave olarak gidiş ve dönüş için en çok dört gün yol izni verilmesinin, çok zorunlu ve çok ender durumlarda yetkili amirin gerek ve uygun görmesi hâlinde mümkün olduğu,
2) Yol izninin verilmesini gerektiren "zorunlu hâllerin" bulunup bulunmadığının, yıllık izin vermeye yetkili amir tarafından değerlendirilmesi gerektiği,
3) Yol izninin, memurun yıllık iznini görev yaptığı belediye ve köy sınırları dışında geçirecek olması hâlinde ve 62 Seri No'lu Devlet Memurları Kanunu Genel Tebliğinde belirtilen diğer şartların bulunması kaydıyla verilebileceği,
4) Yol izninin, memurun hak ettiği 20 veya 30 günlük yıllık izin süresine ilave olarak verilebileceği ve bir yıl içerisinde gidiş için iki gün, dönüş için iki gün olmak üzere toplam dört günlük azami sürenin aşılmaması gerektiği,
5) Memurun yıllık iznini tek seferde kullanması hâlinde, gidiş için iki gün ve dönüş için iki gün olmak üzere toplam dört güne kadar yol izninin tek seferde kullandırılabileceği,
6) Memurun yıllık iznini kısım kısım kullanması hâlinde, yol izninin de ilgili yıllık izin dönemleriyle bağlantılı olarak kısım kısım kullandırılabileceği; ancak bu durumda da bir yıl içerisinde kullandırılabilecek yol izni süresinin gidiş için iki gün ve dönüş için iki gün olmak üzere toplam dört günü aşamayacağı,
7) Yol izninin, yıllık iznin kullanıldığı yıl içerisinde kullanılmaması hâlinde müteakip yıla devredilemeyeceği,
değerlendirilmektedir.
Sabah.com.tr Uygulamamızı İndirin
Uygulamalara Özel Ayrıcalıkları Keşfedin!
