Yüzyılı aşkın süredir bilim dünyasının ilgisini çeken "kedilerin her zaman dört ayak üstüne düşmesi" olgusu, son yapılan anatomik incelemelerle daha net anlaşılır hale geldi. Yüksek hızlı kameralarla gerçekleştirilen gözlemler, bu kusursuz inişin sırrının ne olduğunu açıkladı.
Klasik fizik kurallarına meydan okuyan kedilerin havada yön değiştirme yeteneği, son omurga araştırmalarıyla daha ayrıntılı biçimde açıklığa kavuştu. Bu etkileyici hareketin, kedilerin göğüs kafesi ile bel bölgesi arasındaki sertlik farkından kaynaklandığı; ön gövdenin başlattığı dönüşü arka gövdenin ise milisaniyelik bir gecikmeyle takip ettiği bilimsel olarak ortaya kondu.
Kedilerin düşme sırasında havada yönlerini değiştirebilme yetenekleri, yüzyılı aşkın süredir bilim insanlarının ilgisini çeken bir konu olmayı sürdürüyor.
1894 yılında Fransız fizyolog Étienne-Jules Marey, yüksek hızlı fotoğraf tekniğini kullanarak havada dönen bir kediyi görüntülemeyi başardı.
Fotoğraflarda, kedinin başlangıçta belirgin bir dönüş hareketi olmadan düşmeye başladığı, ancak yere ulaşmadan hemen önce vücut pozisyonunu değiştirerek yönünü düzelttiği görülüyordu.
Bu görüntüler, fizik dünyasında önemli tartışmaların başlamasına yol açtı. Çünkü başlangıçta dönmeyen bir cismin havada yön değiştirmesi, klasik fizik kurallarıyla çelişiyor gibi görünüyordu.
Ancak daha sonra yapılan matematiksel çalışmalarda, kedilerin vücutlarının farklı bölümlerini birbirine göre döndürerek yön değiştirebildiği gözlemlendi.
YENİ ARAŞTIRMA İSE DİKKATLERİ KEDİLERİN OMURGASINA ÇEVİRDİ
Yamaguchi Üniversitesi'nden veteriner fizyolog Yasuo Higurashi liderliğindeki ekip, kedilerin omurgasının farklı bölümlerinin esnekliğini ölçtü.
Araştırmacılar torasik yani göğüs omurları ile lomber yani bel omurları arasındaki farkı inceledi.
Elde edilen sonuçlar ise oldukça çarpıcıydı
Kedilerin göğüs bölgesindeki omurlar bel bölgesine göre yaklaşık üç kat daha geniş hareket aralığına sahip. Ayrıca sertlik seviyeleri de belirgin şekilde daha düşüktür. Yani ön gövde çok daha kolay dönebiliyor.
HAVADA DÖNÜŞ HAREKETİ İKİ AŞAMADA GERÇEKLEŞİYOR
Araştırmacılar, iki kedinin düşüşünü yüksek gızlı kameralarla inceledi. Görüntüler dönüş hareketinin tek parça halinde gerçekleşmediğini gösterdi. İlk olarak ön gövde dönüyor, arka gövde ise kısa bir gecikmeyle hareketi takip ediyor.
Bilim insanlarına göre kedilerin ayaklarının üstüne inmesini sağlayan mekanizma tam olarak bundan ibaret.
Esnek ön gövde hareketi başlatıyor, daha ağır ve sert arka bölüm dönüşün tamamlanmasını sağlıyor.
Böylece kedi neredeyse kusursuz bir zamanlamayla yere iniş yapabilmiş oluyor.
