Dille devam edelim... Kelime ile nesne arasındaki ilişki... Daha doğrusu bizim bu ikisi arasında kurduğumuz bağlantılar çok ilginçtir.
Geçen gün bir gerçek olay anlattılar. Bir adam varmış. Adına Ali diyelim... Ali kerevizden nefret edermiş. Hiç ağzına koymazmış. Üniversiteyi yuvasından uzakta okumuş. Bu yüzden çarşıya çıkar, bir şeyler alır, öğrenci evinde kendisi pişirip yermiş.
Derken eski bir mahalle arkadaşı ziyaretine gelmiş. Sofra kurulmuş. Arkadaşı bakmış Ali büyük bir zevkle kereviz yiyor. "Hayrola Ali, sen kerevizi hiç sevmezdin..." demiş. Ali'nin birden yüzü buruşmuş: "Kereviz mi? Ne kerevizi?" Arkadaşı şaşırmış: "Ee, canım, o yediğin kereviz işte..."
Ali birden allak bullak olmuş. Kızmış, köpürmüş. "Olmaz öyle şey" deyip tencereyi tuttuğu gibi çöpe boca etmiş.
Böylece Ali, bal gibi kereviz yiyebilmesine rağmen, kereviz kelimesine olan nefretini sürdürmüş. Acaba bu tutuma psikologlar ne ad veriyor?