Yıldız Yokuşu'ndan aşağı iniyorum. Önümde muhtemelen üniversiteli bir grup genç. Tartışarak adımlıyorlar yolu. Konu mühim; "Charles Bukowski nereliydi?" Saçları iki yana örük esmer kız "Almandı o" diyor. "İnsan nerede doğarsa oralıdır çünkü."
Sesi bedeninden kalın delikanlı olmazlıyor onu: "Ufacıkken, şöyle 2-3 yaşındayken gitmiş Amerika'ya. Orada büyümüş, yazmış, çizmiş, ünlenmiş. Orada ölmüş, gömülmüş. Eh Amerikalıdır o zaman.."
Sonra benim adımlarım yetişip geçiyor onları. Sesleri perde perde soluyor ardımda. Zaten yakında da olsalar duyamam. Çünkü kendi kendime bir şiirini, hem de bayağı yüksek sayılacak volümde okuyorum adamın:
"Tamam yavrum, meteliğimiz yok; ama yağmurumuz var!.."
Yav şimdi bunu yazmış bir şairin nereli olduğundan bana ne, kime ne? Bizden işte bu adam da. Ayan beyan ortada bizden biri olduğu. Yalan mı?..