Yabancı dergilere fotoğraf çekiyordum eskiden. Bir Fransız mecmuası için kralın oğlunun vaftiz törenini izlemeye, İsveç'e giden fotoğrafçı ekibinde ben de vardım. Çekimler bitti, Stockholm sokaklarını arşınlama başladı. İlhan Koman'la tanıştım. Maelaren Gölü kıyısında bağlı bir teknede yaşıyordu. Kanlarımız kaynaştı. "Ben de fotoğrafçıyım" deyip portrelerini gösterdi bana. Mükemmeldi. Ama esas marifeti heykel üzerineydi Koman'ın.
Herkesin kendine yonttuğu bir dünyada o, dünya çapında sanata yontuyordu.

İkiye yırtık
Yine orada, İsveç'te öldüğünü duyu nca ne kadar üzülmüştüm. Edirneliydi. Doğduğu kentte adına uluslararası heykel sergisi açıldı geçen hafta. Gurur duyduk. O heykellerden biri çıplak diye ayaklarından ikiye yırtılmış, duyduk dumur olduk. Heykel yırtan, kıran, yıkan, üzerine tüküren çok çıkıyor bu coğrafyadan. İlhan Koman gibisi ise çok nadir yetişiyor. Birinciler insanlığın yüz karası, Koman'lar ise yüz akı oluyor.