Raflarda ne çok kitap var! Fakat daha önemlisi şu ki, ne çok kitap tekrar okunmayı bekliyor! Hakiki okur kitap peşinde koşmaz; bir mesele, konu ve yazar peşinde koşar.

Yayıncılık bir piyasa etkinliğidir. Trendler, ekoller, reklamlar, imza günleri, indirimler, fuarlar, vd. Bütün bunlar iyidir, hoştur da, okurun karakteriyle bazen pek uyumsuzdur.
Çünkü hakiki okur münzevidir.
Gerçekten farklı olanlara "yabancı" veya "potansiyel düşman" gözüyle bakan milyonlarca insan popüler kültür trendlerine uyum göstermeyi "farklılık" sanıyor. Nasıl böyle derinden ahmaklaştırdılar bizi!
***
Bir kere de kendini iyi hissetme!
Göreceksin, o zaman "iyi insan" olacaksın!
***
Bedenini zayıflatmak için sabah akşam uğraşanların giderek asıl ruhlarının sıskalaşması üzerinde durmayacak mıyız? Bu disiplin bitiriyor onları!
***
Erkek "anlamıyorum" diyor sitem ederek; "birbirimizi incitmeden uzun uzun konuşmamız imkansız bir şey mi?" Kadın inceden alaylı bir gülümsemeyle cevaplıyor: "Hayatım, unuttun mu? Biz evleneli çok oldu!"
Erkek durmadan konuşuyor. Kadın erkeğe sokulup başını omzuna yaslıyor. Bir süre susuyorlar. Sonra kadın "söylediklerin fazla mantıklı" diyor. Erkek şaşkın, yerinde doğruluyor: "İyi ya, problem nerede?" Kadın neredeyse mırıldanıyor: "İşimiz mantığa kalsaydı, aşkımız olmazdı!"
Şehrin yeni inşa edilen semtlerine bakıyorum. Kuleler, kuleler, bloklar, bloklar... Her sabah bir kuleden çıkıp bir kuleye gitmenin; her akşam bir kuleye dönmenin insan fıtratına uygun olduğuna beni kimse inandıramaz.
***
Artık yaşamımızın merkezinde betondan dökülmüş "yaşam merkezleri" var. Peki böyle yaşamamızın bir "anlamı" var mı?
Cevap için zorlamayacağım. Acımasızlık olur.
***
Benim laf gevelememe ne gerek var.
Şuracığa not edeyim işte! Adorno yazmış, bitirmiş: "Mutluyum diyen yalan söylüyor.
Ancak mutluydum diyen mutluluğa sadıktır. Bilincin mutlulukla tek ilişkisi şükrandır." (Minima Moralia)