Yazar Mario Levi'nin TÜSİ- AD'ın "Görüş" dergisinde yayınlanan ve Yahudiler'in Türkiye'deki varlıklarını irdeleyen yazısında, çok anlamlı bir bölüm vardı. Levi, çok sık kullanılan "Türkiye Mozaiği" kavramı yerine, "Türkiye Ebrusu"nu gündeme getiriyordu. Mozaikte, çok renk vardır. Ama her renk birbirinden ayrıdır. Ebruda ise, renkler birbirlerinden de renk alıp, yeni renkler oluşturur.. Sade Türkiyeli Yahudiler'in değil, bu topraklardaki farklı etnik kökenli, farklı dilli, farklı dinli ya da mezhepli toplulukların da birliktelikleri, gerçekten bir ebru gibidir.. Veya öyle olmalıdır. Sinagoglara dönük bombalar, Almanya'da veya anti-Semitizme uzak ve yakın tarihte sahne olmuş diğer ülkelerde patlatılsa, bu gerçekten başka ve tehlikeli siyasi işaretler olarak algılanır. Ama "Türkiyelilik" kavramı içinde soykırım ayıbı yok! Bu açıdan Türkiyeli Yahudiler'e veya Türkiyeli herhangi bir kesime dönük saldırı, Türkiye'ye saldırıdır. Bunu herkes çok iyi biliyor.