Nazilli'nin, Altıntaş Mahallesi'nde, "Ayakkabıcılar Çarşısı"ndayız. "Anıl Kavafiye"de.
Dükkanın sahibi Ali Anıl.
- Ali kaç yıllık kunduracısın?
- Abi 1984'ten beri vergi mükellefiyim.
- Baban ne iş yapardı.
- Kunduracıydı... Dedem de... Dedemin babası da... Abi sülalem kunduracı... Ben ailede, beşinci kuşak kunduracıyım.
- Oğlun ne olacak?
- Oğlumu dükkana sokmuyorum... Artık bu meslekte hayat yok.

***
Bu sırada dükkana müşteri geldi.
Nazilli'nin Samailli köyünden Ali Tekin.
- Ali, kundura mı almaya geldin?
- Abi sen gazetecisin değil mi?.. Ayakkabımın altını tamir ettirmeye geldim.
- Gelmişken kundurayı yenileyiver Ali.
- Abi incir para etmedi... Üç sene önce 3 milyona satmıştık... Geçen yıl 1 milyon 800 bine zor sattık... Kestane dersen öyle.

***
Tekrar kunduracı Ali Anıl'a döndük:
- İşler ne zamandan beri durgun?
- Tayyip bey geldi, birden hareketlilik oldu... Yüzümüz güldü... Ama bir yıldır, bıçak kemiğe dayanıp, durur... Allah seni inandırsın ayda 294 milyon Bağkur primini zor ödüyorum... Tayyip bey esnafa birşey yapsın.

***
- Ali, gelmişken bir ayakkabı alalım... Fiyatlar nasıl?
- Abi 15 milyona da kundura var, 20 milyona da... Ama siz şehirlisiniz... İyi birşey vereyim... 40 milyon... 35 verin yeter... Sizden kar alacak değilim ya.