Köylünün biri "nar" uzattı:
- Bu nar Zivzik narı... Tek bir tanesini düşürmeden soyarak yersen cennete gidersin.
- Cennete gitmek bu kadar kolay mı?
- Bu nar Zivzik narı bey.

***
Köyün adı "Dişlinar."
Eski adı "Zivzik'miş."
Siirt'e 65 kilometre.
Narı meşhur... İyi de para ediyor.

***
Zivzik narı daha önceleri Siirt'te, Batman'da satılırmış.
Köylünün deyimiyle "şimdi nar modası çıkınca, Zivzik narı Ankara'ya, İstanbul'a satılır olmuş."
Üstelik "daha nar ağaçtayken."

***
Siirt'te Vali bey de, kaymakamlar da "nar üretimini destekliyorlar."
Pirinçli, Kapılı, Sarıdana, Yolkaya, Belençay ve diğer köylerde "herkes nar ağacı dikiyor, herkes nar yetiştiriyor."

***
Bölgede nereye gittiysek "2 ikramla" karşılaştık.
Birincisi "Zivzik narı."
İkincisine gelince...
Belki 40 kişi "beyim yarın sabah misafirim ol" dedi:
Sabah saat 06'da sana güzel bir Büryan kebap yedireyim.

***
Koyun bir gün önceden kesiliyor.
Etler gece saat 03'te çengellerle, tandıra sarkıtılıyor.
Tandırın üstü "sac ile" kapatılıyor.
Sacın kenarları, hava almasın diye çamurla sıvanıyor.
Et, tandırın içinde 3 saat pişiyor.
Ve sabah 06.00'dan itibaren de "yağlı yağlı, afiyet olsun."

***
"Kolesterol" diyecek oluyoruz.
Yanıt:
- Burada öyle şey olmaz.
"Baban hayatta mı, Büryan'ı sever mi" diyoruz.
Yanıt:
- Rahmetli bayılırdı... Her sabah yerdi... 41 yaşında öldü.
- Ya deden?
- Rahmetli Büryan kebaba bayılırdı... 39'unda uçtu, getti.