Meclis Başkanı Köksal Toptan'ın önüne bir talep geldi: "Milletvekillerine birer makam aracı verilsin."
Tabii "şoförüyle birlikte."
Ama eğer her milletvekiline bir makam aracı tahsis edilemiyorsa, bu defa "sadece şoför verilsin."

***
Köksal Toptan "konuyu" inceledi.
"Talep sahiplerinin haklı olduğu noktalar" vardı.
Örneğin...
Meclis'e ilk kez 50 kadın milletvekili girmişti... Meclis bazen gece yarılarına kadar çalışıyordu... Bu milletvekilleri evlerine nasıl gideceklerdi?

***
Köksal Toptan "olur, bayan milletvekillerine makam aracı vereyim" dese, bu defa "erkekler isyan edeceklerdi."
"Pozitif ayrımcılık" diye.

***
Köksal bey kimseye "haksızsınız" demedi.
Ama kimseye makam aracı da, şoför de vermedi.
Ve "kimsenin itiraz edemeyeceği" bir formülle, işi tatlıya bağladı:
* Meclis'in elinde bu kadar araç yok... Yeni araç ise alamam.
* Kamunun elinde bu kadar sayıda boş durumda şoför yok... Devletin yeni istihdam politikası gereği, şoför de alamam.
* Ancak mevcut araçlar içinde ihtiyaç fazlası varsa, parti gruplarına tahsis ederim.
* Parti ayrımı yapmam, her gruba en çok 2 araç veririm.
* Milletvekilleri, ihtiyaç anında, grup yönetimine söyler ve bu araçlardan yararlanırlar.

***
Çözüm "akıllıca."
Ve de "masrafsız."
Ayrıca "darılan, kırılan" yok.
İşte "Köksal Toptan tecrübesi."