Atatürk ile ilgili kitapları karıştırırken, onun yakınında bulunanların anılarını okurken dikkatimizi çeken birkaç not...
Atatürk'ün sofrasındakilerden biri "masada olmayan birini çekiştirince" Atatürk sinirleniyor.
Misafirinin "sözünü kesiyor."
Hatta "dedikoducuyu" tersliyor.
Atatürk istiyor ki:
- Kim kime ne söyleyecekse yüzüne karşı söylesin... Arkasından konuşmasın.

***

Atatürk'ün yine "çok sinirlendiği" bir başka konu...
"Yakınında" bulunan veya "devlet yönetiminde olan" birinin adının "paralı, pullu, ihaleli işlere" karışması.
Böyle bir şey duyunca "gece yarısı bile olsa" ortalığı ayağa kaldırıyor.

***

Ve tabii "en önemli özelliği..."
Halktan hiç kopmaması.
"İçimizden biri" olmayı yaşam felsefesi edinmesi.
Onun içindir ki "hâlâ yaşıyor."