Gazinoda "arkalarda bir yere" oturduk. "Loş ışıklı" bir köşeye.
Bizi "gören" yok, "tanıyan" hiç yok.

***
Gecenin "ileri saatinde" sahneye Nil Burak çıktı.
Bir ara "salona" sordu:
- İstediğiniz parça var mı?
***
Sabri Paşa "yüksek olmayan bir sesle", istediği parçayı söyledi:
- Bir gece ansızın gelebilirim.
Nil Burak birden heyecanlandı.
"Sesin geldiği yere" gözünü dikti.
***
Nil Burak, herkesin "ne oluyor" dercesine meraklı bakışları arasında sesini yükseltti:
- Emredersiniz Paşam.
Ve başladı:
- Bir gece ansızın gelebilirim.

Nil Hanım "hem söylüyor, hem de ağlıyordu."