Cumhuriyet gazetesinde, yurtdışında yaşayan okurların mektup tadında yazılar kaleme aldıkları 'Pazar Yazıları' adlı nefis bir sayfa var... En son bu sayfada okuduğum, Berk Çoker'in 'Protokol olmayan ülke' başlığıyla Danimarka'yı anlattığı yazıdan bir örneği sizinle paylaşmak istiyorum... Efendim, Çoker'in gazeteci arkadaşı Henrik Qvortrup, dönemin Danimarka Başbakanı Rasmussen ile parlamento koridorunda karşılaşmış. Başbakan, "Henrik, uzun zaman oldu, bir kahve içmeye ne dersin" demiş ve kafeteryanın yolunu tutmuşlar. Başbakan kasada oturan çalışana iki kahve sipariş vermiş ancak kasadaki, başbakana "Kapattık" diye cevap vermiş. Rasmussen bu tavrı anlayışla karşılayıp, Henrik'e dönmüş: "Gel benim ofise çıkalım, ben kahveyi yaparım, yeni bir espresso makinesi aldık" demiş. Düşünsenize Türkiye'de bir başbakan, bakan ya da milletvekili kahve almak için TBMM'nin kafeteryasına bizzat kendisi gidiyor ama kasadaki arkadaş "Üzgünüm, kapattık" diyor! Rasmussen'in kendi elleriyle gazeteciye kahve yapması ise bana, bundan dört yıl önce İstanbul'da Daniel Day-Lewis ile yaptığım röportajı hatırlattı... İki Oscar'lı yaşayan efsane, röportaj yapacağımız otelin lobisinde bana, "Gel benim odaya çıkalım, orada daha rahat konuşuruz" demiş ve yanımızdaki menajerleri, PR'cıları şutlamıştı. Lewis'in eşi Rebecca Miller da bize eşlik etmişti. Otelin odasında Lewis, kendi elleriyle bana kokteyl hazırladı, oturacağım sandalyeyi getirdi vs... Bizim starların kaprislerini gördükçe hep bu örnek gelir aklıma. Merak etmeyin, yazıyı 'Bizim siyasetçilerimiz, starlarımız niye böyle değil?' klişesiyle bağlamayacağım. Maalesef onlar öyle, biz böyleyiz! Mesele genler ve kültürle alakalı... Ha bir de eğitim şart!