Bugün bayram. Her günden daha farklı bir gün. Sevdiklerimizle birlikte olacağız. Başkalarını sevindirmeye özen göstereceğiz. Tıpkı, minik Kerem gibi... Kerem, bayramlıklarını giydi; annesiyle bayramlaştılar:
- İyi bayramlar anneciğim.
- İyi bayramlar yakışıklı oğlum. Bugün seninle çok özel bir yere gideceğiz. Birkaç oyuncağını hazırla. Senin yaşında olan ama, yoksul yaşayan çocukları sevindireceğiz.
Kerem, düşünmeye başladı. "Acaba şu çok sevdiğim otomobili versem mi?" Otomobil dile geldi: "Beni mutlaka beraberinde götür Kerem."
Kaptan Hook'un kılıcı, Peter Pan'ın şapkası, Pamuk Prenses'in 7 cüceleri, itfaiye arabası... her biri, Kerem'e "Beni de, beni de beraberinde al" diye yalvarıyordu.
Kerem düşündü... "Kolay değil bu sevdiğim oyuncaklardan ayrılmak ama, onu alamayacak kadar fakir çocukları sevindireceksem ne mutlu bana."
Annesiyle beraber, Çocuk Esirgeme Kurumu'na gittiler. Orada, birbirinden güzel kardeşler tanıdı. En sevdiği oyuncakları onlara verdikçe, içinde derin bir huzur duydu.
Eve dönerken annesine teşekkür etmeyi ihmal etmedi: "Anneciğim, sayende en güzel bayramı geçirdim."
Annesi ona, "Sevgiler paylaşıldıkça büyür oğlum. Sen de içindeki sevgiyi büyüttün; bu yüzden mutlusun" cevabını verdi.