Kadıköy, "yalnızlığı" yaşadı maç başlarken. Dört maçlık süreç, Karagümrük mağlubiyeti, oyuncuların vücut dili, Galatasaray'ın puan farkını açması… Birçok bahane var o yalnızlığın içinde. Bayram öncesinde tribünler yarı yarıya dolmuş, sahada yine "kaçamaklar" var. Birden bire "ültimatom" düştü aklımıza. Tedesco'ya verilmişti ama soyunma odasına giderken yolunu kaybetmiş gibiydi. Antep golü ararken, bir kontratak ile, kendilerinin bile ummadığı bir anda golü buldular. Takım aradığı rahatlığa ulaştı. Asensio'nun neden ellerini havaya kaldırdığını anlayamadan denge geldi ama bu kez o meşhur "vücut dili"ni konuşuyorlardı. Guendouzi-Asensio ikilisi maçın sorumluluğunu alıp, iyi pasları, doğru oyuncu ile buluşturdular. Kendi sahasında, temastan uzak oynamayı tercih eden Gaziantep takımının, sırtına doğru yaptı koşuları Nene. Üç de gol attı, emeğinin hakkını da aldı.
Kante'ye gelirsek; tüm takım öndeyken Ederson'u tercih edince ilk "mırıldanma" dalgası ile karşılaştı. Tribün mesajını verdi tecrübeli oyuncuya. Attığı golün bir "trafikten" çıkması, ona gecenin hediyesi. Bu maça gelenlerin, tribünlerin "steril" kitlesi olduğunun da altını çizmek gerekir. Taraftar profili, maçı nasıl kazanacağının farkında ve tepkisini de böyle yönlendirenlerden olduğunu belirtelim. Yarı yarıya dolu tribünlerin "tam destek" yapması da ciddi bir mesaj. Fenerbahçe yarasını sardı, maç fazlasıyla da olsa puan farkını yine dörde indirdi. Milli maç arası sonrasında, sakatlarını da döndürerek, belki de yeni hocasıyla son düzlüğü kovalayacaklar.