Galatasaray'ın bir rakibe karşı bu kadar üstün oynayıp 70 dakika bir tane bile isabetli şut atamadığını hiç görmedim. Sarı-kırmızılılar, Gaziantep'e karşı defalarca hücum etti, oyunu rakip kaleye yıktı. Ama gol atabilecek son vuruşları yapamadı. Özellikle kartviziti golcü olan İcardi'nin biri kafayla, biri de karşı karşıya kaçırdığı golleri şaşkınlıkla izledim. Az ama öz hücum eden Antep takımı, Bayo ile bir kontratak sonucu Galatasaray'ı avladı. Demek ki İcardi, 3 gün arayla 2 tane üst üste maçı oynayacak zihinsel ve fiziksel yapıya sahip değil. İyi ki Osimhen dönüyor. Yoksa Galatasaray, gol yollarında büyük sıkıntı yaşamaya devam ederdi.
Torreira'nın, Galatasaray için ne kadar önemli olduğunu bir kez daha gördük. O bölgede Lemina çok çalıştı, mücadele etti. Takımını atağa kaldırdı. Ama kendisine İlkay yeterince katkı sağlayamadı. İlkay ikili mücadeleleri kazanamadığı gibi hücumda arkadaşlarına yeterince destek olamadı. Galatasaraylı oyuncuların ruh haline baktığımız zaman, maçı kazanmaktan çok yorgunluktan mı yoksa bıkkınlıktan mı bilinmez, zorla maça çıkmışlar gibi bir görüntü vardı. Yunus, eski etkinliğinden çok uzaktı. Özellikle Sane'nin sorumluluk almaması, kaçak savaşması, sadece pas vererek idare etmeye çalışması şaşırtıcıydı. Sane'den beklediğimiz o patlama gücü yüksek deparları maalesef yine atmadı. Çarşamba gecesi A.Madrid maçına G.Saraylı futbolcular bu ruh haliyle çıkarlarsa ve yeterince savunma anlamında birbirlerine destek yapamazlarsa korkarım farklı bir yenilgi ortaya çıkabilir.