YAZ günü kapalı sinemaya gitmemek, eski günlerden kalma alışkanlığım.. Klima olmadığı günlerde vıcık vıcık olurduk. Yaz sineması, gece açık hava demekti..
Klima çıkınca mertlik bozuldu, açık hava sinemalarına gerek kalmadı, ama yazın kapalı sinema fikri hâlâ kafamıza oturmadı..
Bu yüzden çok seyrek gidiyorum..
İki film izleyebildim son haftalarda..
Zorla, gerçekten zorla gittiğim Hızlı ve Öfkeli müthişti. Ben hızı sevmem.. Yarışı sevmem, buna rağmen bayıldım anlayın.. Arabayı direksiyonla değil, el freni ile kaydırarak yönlendirme (Drift/ Yanlama) üzerine kurulu Japon icadı bir gençlik yarışını anlatıyor..
Filmin yarıdan fazlası kaydırma üzerine.. Ama öylesi güzel çekilmiş ki bu yarış sahneleri, kaptırıp gidiyorsunuz.. Hızlı filmleri sevenlere..
Yavaş filmler, sevenler için tam tersi bir film, Perde Arkası (Back Stage) tavsiye edilir.. Çok ağır, çok yavaş giden bir film bu.. Ünlü şarkıcı ile ona tapan hayranı arasındaki ilişkiler.. Ünlünün dışardan görünene hiç benzemeyen hayatını izlerken, Türkiye'den yakıştırmalar da yapıyorsunuz farkında olmadan.. Ya o şarkıcıyı tanıyorsunuz bir yerden, ya da o fanatik hayranı..