EN sevdiğim insanlardandır Selo.. Selahattin Duman .. Yıllarca ayni gazetede çalıştık, karşılaşmadan. Ben birde çıkardım, o dörtte gelirdi de ondan.. Yolda karşılaşmamız bile mümkün değildi.
İnsan insanı seyahatte tanırmış. Ben Selo'yu birlikte yaptığımız Rio gezisinde tanıdım. Nasıl harika bir insan, nasıl harika bir dost..
Geçen hafta 12 gün arayla ölen anne ve babasının arkasından yazdığı yazıya ağlayanlar arasında ben de vardım..
Ne güzel anlatmıştı duyduklarını..
Annesinin ölümünden sonra babası, yaşam şartelini indirmiş.. Ondan ölmüş.. Nasıl bilirim.. Annemin öldüğü gece babam hayatını sona erdirme kararı vermişti beyninde.. Hissetmiştik kardeşler..
Hele o son cümle.. "Bundan böyle beni bu maske ile izleyeceksiniz bir müddet" dediği her gün köşede yayınlanan kendi resmi.. İçi kan ağlarken gülümsemenin bundan daha çarpıcı ifadesi olabilir mi?.
Yüze bakıp içi göremeyenler, her şeyi gördükleri sananlar için..
Başın sağolsun Selo!..