Günlük hayatta sıkça kullanıdğımız otobüs, metro ve trenlerdeki koltukların neden hep göz yoran, garip desenli kumaşlarla kaplandığını hiç merak etmiş miydiniz? Görenlerin rastgele bir sebebi olduğunu sandığı o karmaşık renkler ve çizgilerin arkasında aslında oldukça şoke edici bir görsel hile yatıyor! İşte detaylar...
Sıkça kullandığımız toplu taşımalarda tek renli kumaş kullanılması küçük lekelerin, tozların ve sürtünme izlerinin kolayca fark edilmesini sağlıyor.
Birbirini farklı açılardan kesen çizgilerden ve farklı renklerden oluşan desenlerin kullanılması ise gözün belirli bir noktaya odaklanmasını zorlaştırıyor.
Ortaya çıkan görsel karmaşa, dökülen içeceklerden kalan küçük izleri veya kumaşta zamanla oluşan renk farklılıklarını daha az görünür kılıyor.
Genellikle orta ve koyu tonların tercih edilmesinin sebebi de koltukların gün içerisinde seferler sırasında göze daha temiz görünmesine katkı sağlıyor.
Kullanılan desenlerin lekeleri gizlemesi, koltukların temizlenmediği anlamını taşımıyor. Tasarım yalnızca bir sonraki temizlik yapılana kadarki süreçte günlük kullanım izlerinin yolcuların dikkatini çekmemesini sağlıyor.
KUMAŞ YOĞUN KULLANIMA DAYANACAK ŞEKİLDE ÜRETİLİYOR
Toplu taşıma koltuklarında tercih edilen dayanıklı döşeme kumaşına "moquette" deniyor.
Yün ağırlıklı ve sık dokunmuş yapı kumaşın sürekli oturulmaya, sürtünmeye ve uzun vadeli kullanıma karşı dayanıklı olmasını sağlıyor.
Moquette kumaşın yüzeyindeki kısa ve yoğun lifler kolayca ezilmiyor. Dokuma sırasında desenin kumaşın içerisine işlenmesi de baskılı yüzeylerde görülebilen hızlı solma ve silinme riskini azaltıyor.
DESENLER ULAŞIM HATLARINA GÖRSEL KİMLİK KAZANDIRIYOR
Koltukların desenli olması yalnızca kir ve yıpranmayı saklamak amacıyla tasarlanmıyor. Ulaşım şirketleri kullandıkları renk ve şekiller aracılığı ile ayırt edici bir görünüm kazandırıyor.
Bazı kentlerde farklı hatlar, araç modelleri veya hizmet dönemleri için ayrı koltuk desenleri hazırlanıyor.
Yerel simgelerden, sistasyon mimarisinden ve kentin renklerinden esinlenen tasarımlar zamanla ulaşım ağının görsel kimliğinin bir parçası haline gelebiliyor.
