Önceki akşam Ankara-Hilton'a gittik. Çin Halk Cumhuriyeti'nin 58'inci kuruluş yıldönümü resepsiyonuna.
Oldukça kalabalıktı.
Siyasetçiler, yerli yabancı diplomatlar, gazeteciler, sivil toplum liderleri, yüksek yargıçlar, sanatçılar, üst bürokratlar, üniversite hocaları, işadamları...

TÜRKÇE KONUŞAN ÇİNLİLER
Çin Halk Cumhuriyeti Büyükelçisi Sun Guoxiang'ı kutluyoruz.
Türkiye'ye geleli daha "dün bir, bugün iki."
Ama o Türkçe konuşmaya başlamış bile.
Büyükelçinin altındaki diplomatların çoğu ise "Türkçe'ye tam hakim." "Karadeniz fıkraları" anlatacak kadar.

SİYASET DIŞI
Resepsiyonda Süleyman Demirel'den Vecdi Gönül'e, Kürşad Tüzmen'den Abdülkadir Aksu'ya, Recai Kutan'dan Sabahattin Çakmakoğlu'na, Murat Mercan'dan Mir Dengir Fırat'a kadar "pek çok politik isim" vardı ama...
Biz daha ziyade "politika dışı kadroyla" konuşmayı tercih ettik.
Siyasetçilerden ise "iki kişiyle" sohbet ettik.
Necati Çetinkaya ve Doğu Perinçek'le.

OLUR MU, OLMAZ MI?
Resepsiyon boyunca "bir şey" dikkatimizi çekti.
10 kişiden 7'sinin, 8'inin "sohbet konusu" aynıydı:
"Malezya davası."
Gördük ki "kalabalık" 3'e bölünmüş:
1. Türkiye Malezya olur diyenler.
2. Hayır, kesinlikle olmaz diyenler.
3. Bugün için değil ama, bu gidişle pekala olur diyenler.

SİSTEM FARKI
Biz "Türkiye Malezya olmaz" diyenlerdeniz. Malezya'ya defalarca gittik.
Sistem "eyalet sistemi."
"Tepede" sultan var.
Sultanlık, eyaletler arasında "dönüşümlü."
Nüfusun bir bölümü "Hindu."
Onların çoğu "hukukçu."
Bir bölümü de "Çinli."
"Ticaret" onların elinde.

KIYAS OLANAKSIZ
Ama nüfusun büyük kısmı "Müslüman."
Çinli nüfus ticareti tamamen kontrol edebilir fakat...
Ülke yönetiminde "önemli makamlara" gelemez... "O postlar"
Müslümanların.
Özetleyecek olursak...
Türkiye ile Malezya'yı hiçbir yönden mukayese etmek mümkün değil.

KAFALAR KARIŞIK
Resepsiyonda "1.5 saat kadar" kaldık.
Kime selam verdiysek "Malezya davasını" açtı.
Özetlersek...
1. Türkiye Malezya falan olmaz ama...
2. Bu Malezya tartışması kafa karıştırmaya devam eder.
3. Yarın Malezya işi biter, başka bir tartışma gündeme oturur.
4. Diyeceğimiz o ki insanların kafası karışık.