Ve Anayasa Mahkemesi "kararını" verdi.
"Sürpriz değil."
"Bekleniyordu."
"Şimdi ne olacak" derseniz, olacak bir şey yok.
Türkiye "zaman kaybettiğiyle kalacak."

***

Dün "bekleme günüydü."
Kimi "TV başında" bekledi.
Kimi "Anayasa Mahkemesi'nin önünde."
Siyasetçiler "Meclis'te" bekledi ya da "partide."
Bürokratlar da "odalarında."

***

Tabii "herkes bekleyince" dün Ankara'da saat durdu.
O saat ki "aylardır zaten ağır aksak işliyordu."
Mahkeme kararını verdi ama "tartışması" sürecek.
Kimi "yüce mahkemeye hak verecek."
Kimi "mahkeme, hukuka aykırı karar verdi" diyecek.
Zaten "dün gece TV'lerde uzun uzun söylenip, duruldu."

***

Türkiye bir süredir "doludizgin kamplaşmaya gidiyor."
Kamplaşma "gün geçtikçe keskinleşiyor."
Önümüzdeki günlerde ortamın daha da gerileceğini söylemek için falcı olmaya gerek yok.

***

"Meşhur hikayedir" bir kez daha anlatmanın zamanı olsa gerek.
Tek parti döneminde Cumhurbaşkanı İsmet İnönü Bayburt'a gitmiş.
"Dış politikadaki başarıları" anlatmaya başlamış.
Bayburtlu'nun biri "Paşam" diye sesini yükseltmiş:
- Sözlerinizden anlıyoruz ki dış politikada işler yolunda... Ama içeride durum carcoloz. (Karman çorman... Karmakarışık.)

***

Sonuç:
Dün yüce mahkeme kararını açıkladı.
Kimi karşı çıktı, kimi alkışladı.
Kimi "katılmıyorum ama saygı duyuyorum" dedi.
Kimi "mahkemenin kararı siyasidir" diye konuştu.
Bütün bunları "alt alta koyunca" ortaya çıkan durumu söyleyelim:
"Carcoloz."