Hayriye Hanım'ın "tapu müdürüne attığı fırça" Elazığ'da hala anlatılır.
Karakoçan ilçesinde yolcular "Elazığ minibüsüne" binmişler.
"Hareket saati" gelmiş.
Hayriye Hanım şoförü uyarmış:
- Ne bekliyoruz?
- Teyze, tapu müdürü gelecek.
Biraz sonra müdür gelmiş... Oldukça genç.
Hayriye Hanım:
- Evladım nerede kaldın, bütün minibüs seni bekledi.
- Teyze berberdeydim.
- A yavrum ne diye berbere para verdin ki?.. Ben bütün kıllarını cımbızla tek tek yolardım.
Hayriye Teyze "sol siyasetin önemli isimlerinden rahmetli Prof. Dr. Aydın Güven Gürkan'ın halasıydı."
Başı "kapalıydı."
Vali'nin, Belediye Başkanı'nın toplantılarına girerdi.
"Düşüncesini" çekinmeden söylerdi.
Tek başına "kadın haklarını savunan bir sivil toplum örgütü" gibiydi.

***

Kendisi öldü, adı hala yaşıyor.
Hayriye Teyze "bir aksaklık durumunda"
Vali'ye, Belediye Başkanı'na, İmar Müdürü'ne, Kaymakam'a "öyle bir bakış" atardı ki...
"Mahalle baskısı" nın ta kendisi.