Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Teşkilatı'nın (OECD) 'Leontief Ters Matrisi' yöntemiyle hazırladığı son çalışma, ülkelerin küresel ekonomideki gerçek üretim ağırlığını ortaya koymakta. Bu yöntem ile, dünyanın önde gelen 30 ekonomisi için ölçülen değerin sadece ülkelerin ihracat becerisi veya performansı değil; esasen bir ekonomide üretilen katma değerin, dünyanın farklı noktalarında nihai tüketiciye ulaşan ürünlerin içinde ne ölçüde yer aldığına dair, geniş tanımlı bir değer olduğunu anlıyoruz. Örnek vermek gerekirse, bir Avrupa firması tarafından üretilen otomobilin çeliği, elektronik sistemi, kimyasal bileşenleri ve hassas parçaları, örneğin Asya'daki farklı ülkelerde üretiliyor ise; bu ülkelerin her biri esasen küresel değer zincirinin ayrı bir halkasını oluşturmaktalar.
Dolayısı ile, önde gelen bir ülkenin 'ekonomik güç' matrisinin hesabı, tam da küresel üretim zincirinin derinliklerinde şekilleniyor. Türkiye Yüzyılı'nın yeni sanayi paradigması, küresel ticaretten daha büyük pay alan bir ekonomi olmanın yanında, küresel üretim mimarisini şekillendiren ülkeler arasında yer alma hedefini de temsil etmekte.
Türkiye'nin yüzde 27,3'lük oranla, dünyanın önde gelen 30 ekonomisinin küresel ortalamasına yakın konumu, ülkemizin uluslararasıüretim ağlarının önemli bir parçası haline gelmek adına önemli bir mesafe kat ettiğini gösteriyor. Aynı zamanda bu tablo, Türkiye Yüzyılı'nın 'Sanayi Vizyonu' adına yeni bir stratejik ufku da işaret etmekte. Önümüzdeki dönemde hedefimiz, küresel üretim ekosisteminde daha fazla katma değer üreten, daha fazla ara teknoloji geliştiren ve daha fazla stratejik girdiyi dünya sanayisine sunan bir üretim merkezi olmak.
Bu dönüşümün ilk halkasını hammadde zenginliğinin yüksek teknolojiyle buluşması oluşturmakta. Demir-çelikten özel alaşımlara, bor minerallerinden ileri malzemelere, bakırdan alüminyuma kadar uzanan geniş bir üretim zinciri, Türkiye'nin sanayi kapasitesini yeni bir seviyeye taşıyacak adımları temsil ediyor. Doğal kaynakların ileri teknolojiyle işlenmesi, yalnızca sanayi üretimini değil, ihracatın niteliğini de güçlendirecektir.
İkinci halka, petrokimya ve kimya sanayi. Plastik hammaddeleri, mühendislik polimerleri, batarya kimyasalları, özel reçineler ve endüstriyel kimyasallar, günümüz üretimekosisteminin temel girdileri arasında yer alıyor. Bu alanda kurulacak güçlü kapasite, otomotivden savunma sanayine, beyaz eşyadan sağlık teknolojilerine kadar çok sayıda sektörün rekabet gücünü aynı anda yükseltecektir.
Üçüncü halka ise, ara mamul ve hassas mühendislik üretimidir. Yüksek nitelikli metal parçalar, rulmanlar, dişli sistemleri, elektronik komponentler, sensörler, güç elektroniği, motor parçaları ve ileri makine ekipmanları, küresel tedarik zincirlerinin en stratejik halkaları arasında bulunuyor. Bu ürün gruplarında sağlanacak üretim derinliği, Türkiye'nin küresel sanayi içerisindeki ağırlığını kalıcı biçimde artıracaktır.
Türkiye'nin Avrupa, Orta Doğu, Kafkasya, Orta Asya ve Afrika'nın kesişim noktasındaki jeostratejik konumu da bu üretim vizyonuna güçlü bir avantaj kazandırmakta. Lojistik altyapısı, organize sanayi bölgeleri, teknoloji yatırımları ve nitelikli insan kaynağıyla desteklenen üretim ekosistemi, ülkemizi yalnızca bölgesel bir üretim merkezi değil, küresel değer zincirlerinin güvenilirortaklarından birisi haline getirecek potansiyele işaret etmekte.
Türkiye Yüzyılı'nın sanayi vizyonu, geleneksel ihraç ürünlerimizin dışsatım rakamlarını büyüten bir ekonomi inşa etmenin artık ötesine uzanıyor. Hedef; hammaddeden ileri malzemeye, petrokimya ürünlerinden yüksek nitelikli metallere, ara mamulden hassas mühendislik parçalarına kadar ülkemizin üretim ekosistemini zenginleştirerek küreseltedarik zincirinin omurgasında daha iddialı bir şekilde yer almak.
Dünyanın farklı coğrafyalarında üretilen her dronda, her uçakta, otomobilde, makinede, enerji tesisinde ve dijital sistemde Türkiye'nin katma değer becerisini daha da görünür kılan derinleştirilmiş bir üretimyapısı, sürdürülebilir kalkınmanın ve stratejik ekonomik gücün en sağlam temellerinden birisini oluşturacak.