Apo'nun "Leylagil" dediği Leyla Zana, Orhan Doğan, Hatip Dicle ve Selim Sadak dün Avrupa'ya gittiler. Zana ve arkadaşlarının Apo'nun etki alanından ne kadar kurtulabildikleri bu gezide ortaya çıkacak. Çünkü, PKK'nın başı özellikle Zana'ya aylardır gözdağı veriyor: "AB tam teslimiyeti dayatıyor. Leyla ile oynamak istiyorlar. Buna karşı uyanık olmalı. Köklü çözüm için bastırmalı."
"Tam teslimiyet" ile AB'nin PKK'nın silah bırakmasını istemesini kastediyor, "Köklü çözüm" ile de genel affı.
Verheugen'in "Kürtler'in temsilcisi" olarak gördüğünü belirttiği Zana'ya "Bizim ve Türk hükümetinin başlattığı siyaseti desteklemeliler. Şiddetin tüm biçimlerinin ortadan kaldırılması için çalışmalılar" çağrısına rağmen, Leylagil bugüne kadar, deyim yerindeyse, hep yan çizdi.
Örneğin Zana cezaevinden çıkışında yarım ağızla "Çift taraflı 6 aylık ateşkes"ten söz etti, daha sonra "Koşul ve süre içermeksizin silahların susturulması"nı istedi. Yani PKK terörünü asla kına(ya)madı.
Bakalım "Sakharov Düşünce Özgürlüğü Ödülü"nü alacağı perşembe günü Avrupa Parlamentosu'nda daha cesur mesajlar seslendirebilecek mi?
Ödülün verildiği 1995'te Avrupa Parlamentosu Başkanı olan Klaus Haensch, bu tercihin gerekçesini şöyle açıklamıştı: "Zana, Kürt halkının değerleri ve hakları için barışçıl yöntemlerle mücadelenin simgesi oldu..."
O gün kürsüde bir barış mesajcısı mı olacak, yoksa iradesi terör örgütü liderinin ipoteğinde bir kurye mi? Avrupalılar da görecek, biz de...