Maça iyi başladık, Arda Güler'in golüyle öne geçtik. Tribünler umutlandı, millî takımın üzerindeki kara bulutların dağılacağı düşünüldü. Ama ne oldu? Daha sevincimizi yaşayamadan 3 dakika içinde iki gol yedik! İşte asıl sorun burada başlıyor. De Bruyne'nin golünde de De Ketelaere'nin golünde de savunma organizasyonumuz alarm verdi. Markaj yok, kademe yok, ikinci topa müdahale yok! Belçika'nın yıldızları ceza sahamızda adeta istediği gibi hareket etti. Bu seviyede bu kadar basit goller yemek kabul edilebilir değil. Üstelik sorun sadece savunmada da değil. Topa sahip olduk ama oyuna hükmedemedik. Arda'nın frikiği dışında rakip kaleyi ciddi anlamda tehdit etmekte zorlandık. Enes Ünal beklenen katkıyı veremedi. Topla buluşmakta, oyunu ileride tutmakta ve rakip savunmayla mücadelede etkisiz kaldı. Orta sahada İsmail Yüksek ve Orkun Kökçü, Belçika baskısı arttığında oyunun kontrolünü kaybetti. Pas hataları çoğaldı, geçişlerde etkisiz kaldık. Futbol bir organizasyondur. Bir oyun planıdır. Birbirinin açığını kapatan, ne zaman baskı yapacağını, ne zaman geriye çekileceğini bilen bir takım olmaktır. Bizde ise zaman zaman bireysel yeteneklerin kurtarıcı olmasını bekliyoruz.. İkinci yarı fena değildik. İstekliydik ama gelmedi 2. gol. Sergen Yalçın yeni bir başlangıç yaptı. İlk maçından yola çıkarak kendisi hakkında kesin bir hüküm vermek haksızlık olur. Elbette zamana ihtiyacı var. Ancak bu takımın sorunları da ortada. Önce savunma güvenliği, ardından orta saha dengesi ve hücum organizasyonu çözülmeli. Sabırlı olalım ama sorunları da görmezden gelmeyelim.