İLİŞKİLİ HABERLER
Genelde annemin sözünü dinlerim
Devrim kokan bir kaset yapmak istiyorum
Yavuz'a bu kadar şöhret yeter
Pazardan giyiniriz...

Devrim kokan bir kaset yapmak istiyorum

- Yeni bir albüm yapma isteğiniz var mı, anne-oğul?
- Y:B:
Annemle 1980'li yılların sonlarına doğru albüm yaptık. Sonra ben grup çalışması yaptım 1995'e kadar. 95'ten sonra solo olarak devam ettim. Şimdi annem 'Bir veda albümü yapalım beraber,' diyor.
- Ş.B: Ülkemizde halk ozanlarına devlet sahip çıkmıyor. Hatta sahip çıkmayı bırak, önümüze taş koyuyorlar. Biz Mahsuni ile beraber Avrasya ülkelerine gittik, adamlar halk ozanlarını bakanlıktaki toplantıya alıyorlar. Halk ozanına ev yapmış, araba vermiş, maaşa bağlamış. 'Sen yaz,' demiş, 'edebiyatıma katkıda bulun.' Biz de elimize sazı alıp, sokağa çıktığımızda tepemize bindiler. Zindanlara saldılar.

- Neden veda albümü?
- Ş.B:
Yani ses tonum rengini kaybediyor, ben bundan endişeliyim. Yavuz da diyor ki, 'Anne teknik çok ilerledi, onlar gideriliyor...' Bu nedenle ben son bir kaset yapmayı çok istiyorum. Böyle devrim kokan bir kaset.

- Neye tahammülünüz yok bu ülkede Şahsenem Bacı?
- Ş.B:
İnsan kayırmalar, iğrenç politikalar, haksızlıklar, kadınların ezilmesi... Bunların hepsi beni üzüyor.

- Neden yeniden evlenmek istemediniz?
- Ş.B:
Mutlu bir evlilik yaşamadığım için ikincisini düşünmedim. Siz hareketlerinizle göstereceksiniz ki, karşınızdaki o cesareti bulsun. Ama ben asla kimseye öyle bir cesaret vermedim.
- Y.B: Biz anneme bazen söylüyorduk, 'anne, evlen,' diye, ama o cesareti de her zaman bulamazsınız. Tam bir Osmanlı'dır annem aslında. Biz çocukluğumuzda barikatlarda nöbet tutardık, devrimcisin, elinde silah, eve giderdik, 'Ulan ben sizi bugün giydirdim, ne bu üstünüz,' diye bizi döverdi. Aslında çok sıkıntı içinde büyümüş ama çok mutlu çocuklardık. Arabesk bir hayat sürmedik. Sıkıntılıydık, ama o sıkıntılarla nasıl baş edileceğini bize öğretmişti annem.
- Ş.B: Ayrıldıktan sonra baba hayatımızdan çıktı. Beş-altı yıl nerede olduğunu bile bilmedik. Açsak da kimseye belli etmedim. Tencereyi ocağa koyardım, içinde su var. Çocukları çağırırdım, 'Gelin yemek hazır,' diye. Çocuklar gelirdi tencerenin içerisinde su kaynıyor.
- Y.B: Tencerede yemek yoksa bile orada bir şey kaynadığını düşünüyorduk biz. Ayağımıza hiç çöp batmadı. Ne bir uyuşturucu kullandık, ne başka şey, cezaevinde olabilirdik, ölmüş olabilirdik, kötü arkadaşlarımız olabilirdi. Allah bize yardım etti her zaman.
Yazarın Önceki Yazıları
Her kadın 4320. maddeyi öğrenmeli ( 07.11.2009 )
30 yıl öncenin aşkı tazelendi ( 10.10.2009 )
Bir ciğer severim, bir de karımı ( 03.10.2009 )
Babam yıllar sonra, benim şarkımla, arkadaşıma âşık oldu! ( 26.09.2009 )
Erkekler mağara adamıdır, evlilik her erkeği eğitir! ( 19.09.2009 )
Kemanı değil aileyi seçmeliydim ( 05.09.2009 )
Benim gözüm sadece Ayten’i görüyor ( 29.08.2009 )
Ben de başka kadınlarla yatmak istedim elbette ( 22.08.2009 )
Kızlarıma evleneceğimi zor söyledim ( 15.08.2009 )
Çapkınlıklarını kaldıramadım ( 08.08.2009 )

kalan karakter 460

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan SABAH veya sabah.com.tr hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Diğer Güncel Haberleri
Diğer Güncel Haberleri
Bugün doğa için ne yaptınız?
www..com.tr
Facebook’un en iyi gazetesi
SABAH’ı beğen,
son dakika haberlerini kaçırma
facebook.com/Sabah
Son dakika haberlerini
Twitter’ın en iyi gazetesi
Sabah’da takip et
twitter.com/sabah
GÜNLÜK BURÇ YORUMLARI
Sosyal Medya' nın En Çok Paylaşılanları
ÜCRETSİZ SABAH BÜLTEN ÜYELİĞİ

Üye olun, son dakika haberleri e-postanıza gelsin.

Adı Soyadı :
E-posta :
Üye Ol