YAZARA MAİL GÖNDER Düşle gelenler

YAZARLAR / Bölgeler Yazarları

Hayat Notları

Çok eski bir Yunan söylencesi şair Orfeus'u anlatır. Aynı zamanda bir müzisyen olan Orfeus, söylenceye göre bitkilerden yırtıcı hayvanlara kadar yaşayan tüm canlıları, müziğinin ve şiirinin etkisi altına alırmış. Yani Orfeus, şiir söylediğinde ya da sitar çalarak müzik yaptığında, tüm çevresi büyülenir, yırtıcı hayvanlar bile sessizleşerek durdukları yere çakılırlarmış. Böyle bir yaşam serüveni akarken, şairin karısı Eurydike bir yılan tarafından ısırılmış ve ölmüş. Şairin bütün sesleri bir anda susmuş.

***
Yine mitolojideki anlatıma göre, şair karısını kurtarmak için yer altına 'ölüler dünyasına' inmiş. Burada şarkı söyleyerek, şiir okuyarak, sitar çalarak, ölüm tanrılarını kandırmış.
Sonunda tanrılardan karısını yeniden hayata döndürme iznini almış.
Ama dönüş yolunda, onun hep önünde yürümek, onunla hiç konuşmamak, ona asla dönüp bakmamak koşuluyla. Çünkü bakarsa karısı yeniden ölecekmiş.
Şaire önce kolay gelmiş bu koşul. Ama aynı şair, dönüş yolunda, dayanamayıp merakla arkasına dönüp bakmış. Ve kesin olarak yitirmiş Eurydike'yi.

***
Geçtiğimiz günlerde bir Fransız yazarın "Şiir Nedir?" kitabını okurken karşılaştım yeniden bu efsane ile. Sonra düşündüm. Bir zamanlar belki teknoloji yokmuş; ama sanat, hayat, efsane; insanlığın ruhsallığında, tanrıları bile şiirle kandıran şairler yaratarak yola devam edermiş, sıradanlığa karşı... Düşle şiirin. Şiirle aşkın... Özgürlük ile efsanelerin birlikte kucaklaştığı ne çok zengin günler yaşamış insanlık geçmişte. Biz ise şimdilerde değerli olan her şeyi, sıradanlaştırdığımız için sıradan olanın da tadını unutur olduk.

***
En önemli gelişmeler bile gündelik hayatta iyice sıradanlaştığından, kendi gerçeğimize yabancılaşmamız da normalleşiyor. Bu durumda "En iyisi, önemli olan her şeye uzak durmak" diyor insan kendi kendine. Mesela, küçük ve önemsiz gibi görülen şeyler üzerine düşünmek. Soruyor insan; "Gerçek anlamda sıradan şeyler, önemli olup da bizim sıradanlaştırdığımız şeylerden daha mı değersiz?" diye. Ve bırakıyorsunuz kendinizi sonuçta, gündelik hayatın akışına. Sonuçta nasıl olsa unutmuyor muyuz çok kısa sürede her şeyi.

***
Bu kez de fıkradaki gibi oluyor.
Hani Nasreddin Hoca'ya gelip:
-Hırsızı gördük, demişler; senin kunduralarını çalıp götürüyordu.
Hoca, ayaklarına bakmış:
-Çok şükür demiş, ayaklarım yerinde.
Çoğumuz 'çok şükür' diyoruz, hiç olmazsa 'algımız yerinde'

***
Ya da bir başka Nasreddin Hoca fıkrasında olduğu gibi.
Hani Nasreddin Hoca'nın eşeği kaybolmuş.
-Bulana iki eşek, demiş.
-Bir eşeği bulana iki eşek verilir mi hiç! demişler.
-Siz bilmezsiniz, diye yanıtlamış; yitirilen bir şeyi bulmanın zevki gibisi yoktur.
Gerçekten de yitirilen bir şeyi bulmanın tadı bambaşka.
Bizler de buldukça sevinelim en iyisi.
İyi pazarlar efendim.


Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Turkuvaz Medya Grubuna aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz.
Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir. Ayrıntılar için lütfen tıklayın.