YAZARA MAİL GÖNDER Tulu’nun arkasından yazmak..

YAZARLAR

Babası Uğur Gümüştekin, en eski dostlarımdandı. Eşi, Kaan Terzioğlu en yeni dostum.. Kendisi, yıllardır bu gazetede köşe paylaştığımız meslektaşım.. Ama Tulu ile tanışıklığımız, yakınlığımız, arkadaşlığımız olmadı pek..
Karışık bir giriş oldu.. Biraz açayım..
Uğur Gümüştekin'i Cüneyt Ağabey (Koryürek) sayesinde tanıdım. Onun arkadaşıydı. Delta'ya geldi. Tanıştık. Isındık.. Hani "Yediği ayrı gitmez" derler.. Öyle yakın olduk.. İki günde bir ofise uğrardı. Haftada birkaç kez birlikte yemek yerdik.. Öylesi.. Neşeli.. Hoş sohbet.. Dost canlısı..
Sonra Delta İstanbul'a taşındı. Sonra ben İstanbul'a taşındım.. Bu devasa şehirde kaybolduk.. Kimler kaybolmuyor ki..
Tekrar buluştuğumuzda 3 yıl evvel Uğur, bir tabutun içinde yatıyordu.
Kaan Terzioğlu'nun Uğur'un damadı, Tulu'nun kocası olduğunu "Ölüm" ilanından öğrendim iyi mi?.
Kaan'la bir defa karşılaştım bugüne dek.. Bir saat falan oturduk.. "Dostum" demeye yeter mi?.
"Dost" bir duygu işi.. İçinizde hissedersiniz onu.. Ismarlama falan olmaz.. O zaman.. Bazen.. Bir dakika bile yeter..
Kaan, TurkCell'in Genel Müdürüydü. Ben de iyi bilirsiniz, cebimi istila eden korsan mesajlar yüzünden Allahın günü TurkCell'e söylenmedik laf bırakmayan yazar..
Açıklama gönderebilirlerdi. Tekzip gönderebilirlerdi. Hatta mahkemeye verebilirlerdi.
Kaan bunların hiçbirini yapmadı. İlgili tüm arkadaşlarını alıp bana, odama geldi.
40 yıllık dostum gibi oturdu karşıma.. Ve kırk yıllık dostmuşuz gibi ayrıldık.. Hepsi o..
Tulu!..
Onunla ayni sütunları paylaştık ama, ayni gazeteyi paylaşmadık..
1999, 31 aralığında, Sabah, İkitelli'deki dünyanın en ileri gazete binasından Nişantaşı'ndaki apartmana taşındığı günden itibaren "Takım" olma hüviyetini kaybetti.
Eski binada bizi bir araya getiren harika tesisler vardı.. Çeşit çeşit restoranlar.. Spor salonu, yüzme havuzu.. Kafe.. Bar.. Her öğle yemekte bir araya gelirdik mutlak. Onun dışında da, boş zamanlarda rastlaşırdık.
Nişantaşı'nda sadece çalışma alanları vardı. Bugünkü Balmumcu da öyle..
Gazetemde çalışanları sadece asansörde görüyorum. Kim gördüğüm, onu da bilmiyorum. Çünkü adlarımızı ve görevlerimizi yazan kartları taşımak utanç verici geliyor, meslektaşlarıma.. Kendilerini damgalı eşek falan sanıyorlar, boyunlarına asarlarsa.. Cep telefonları meydanda, isim kartları gizli.. Asansörde benimle yukarı çıkan, biraz sonra sayfamı hazırlayacak biri de olabilir, odama girip boynuma sarılacak canlı bomba da..
Herkes birbirinden kopuk, herkes tek başına..
İkitelli'den beraber geldiklerimi biliyorum, üç beş kişi kaldık.. O kadar.. Ötesi yabancı..
Dinç Bey'in bize en büyük kötülüğü, bir araya gelmemizi sağlayan yerleri İkitelli'de unutması oldu.
Ondan sonrakiler de düşünmediler.. Ve biz "Sabah takımı" olmaktan çıktık..
Tulu'nun gazetede bir odası, bir masası var mıydı, yoksa yazılarını dışardan mı gönderiyordu onu bile bilmiyorum..
Sevgili Kaan,
Başın sağ olsun!..

***

Çok sevdiğim biri daha gitti, geçen hafta sonu.. Muzaffer Akgün.. Onunki Tulu gibi "Erken Ölüm" değildi. Uzun ve iyi yaşamıştı, türkülerin kraliçesi.. Çocukluğumun, gençliğimin "Mutlu aile saatleri" radyo başında geçerdi. Tüm ailenin keyifle dinlediği türküleri söyleyenlerin başındaydı Akgün. 1946'dan itibaren onu Ankara Radyosu'nda dinlemeye başladık..
Ankara Radyosu okuldu o zamanlar.. Konservatuarlarla yarışan okul.. Sınavla girilirdi. Girince de eğitim başlardı. Akgün'ün hocalarına bakar mısınız?.
Şan, nefes teorisi derslerini Saadet İkesus verirmiş, zamanın en büyük sopranosu. Ya nota, edebiyat, Türkçe, makam, türkü derslerini veren hocalar?. Necil Kazım Akses, Halil Bedii Yönetken, Ruşen Ferit Kam, Muzaffer Sarısözen, Fahri Kopuz, Hakkı Derman, Nuri Halil Poyraz ve daha niceleri..
Sesi kulağımda hala..
"Yine gam yükünün kervanı geçti!.."

Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Turkuvaz Medya Grubuna aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz.
Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir. Ayrıntılar için lütfen tıklayın.