Muazzam bir organizasyon COP31...
Dün 120 dünya liderinin bir araya gelip "aile fotoğrafı" çektirdiği sahneyi dikkatle izledim...
Cumhurbaşkanımız ağabeydi...
Aliyev gibi bazıları pek konuşkandı, Afrikalı ve Asyalı çoğunluk ise sessiz...
Güçlü ekonomilerin temsilcileri yine işin havasındaydı; en yoksulların yanına sokuldular...
ABD neredeydi? Yoktu!
Dünyanın en büyük ekonomisinin temsilcileri Antalya'ya gelmedi...

***

Hep öyledir...
Aile fotoğrafları hoştur...
Çatık kaşlar yumuşar, yapmacık gülüşler artar...
Neden?
Çünkü poz veriliyor...
Ama spotlar kapanınca iş değişir; bütün gerçekliğiyle hayat geri döner.
Hiç şüpheniz olmasın, fotoğraftaki "aile" de evine döndüğünde aynı şey olacak...
Miras anlaşmazlıkları, derin kırgınlıklar ve hatta sert kavgaya hazırlıklar yine baskın çıkacak...

***

Yazıya böyle giriş yaptım diye kızmayın bana...
Yaşını başını almış adamım...
Parlak kelimeler artık başımı döndürmüyor...
Kavramlara değil, eylemlere bakıyorum.
İklim paradigmasına inanmıyorum ama iklimi fırsat bilip toplanıp DÜNYAYI konuşmayı anlamlı buluyorum...

***

Fon skandalı, Mustafa Sarıgül rezaletleri, emekli maaşlarına yapılacak zam ne olacak falan derken...
Sertap Erener'in COP31 için yazdığı şarkı dikkatinizi çekti mi bilmiyorum...
"One Home-Tek Yuva" şarkının adı...
"Tek bir dünya / Tek bir yuva / Tek bir gökyüzü / Tek bir dünya / Tek bir umut" nakaratı huzursuzluk oluşturdu...
Pozitif ekolojik çağrışımları bir kenara bırakıp acaba altında küreselci hinlikler mi var, diye düşünüldü...

***

Ben ise yine "ev" ve "yuva" farkına takıldım...
Batı dillerinde bulanık ama bizim iyi bildiğimiz bu ayrımı zihin açıklığımız için kullanmaktan kaçınmamalıyız...
Dünya şu an bize bir yuva değil...
Hayatımızdaki gibi hani...
Şaşalı inşalar, zenginlikler, tasarımlar bir yeri yuva kılmaya yetmiyor...

***

Ben bu satırları yazarken...
Gazze'deki zeytin ağaçlarının sökülüp yakıldığı bir dünyada iklim konuşmanın yamukluğunu vurguladı Cumhurbaşkanımız...
Tokat gibiydi sözleri...
Avrupalı liderler ve bizim bölgeden bir iki lider hariç alkış koptu...
Notumu aldım.
Yeri geldiğinde yazarım.

***

NOT DEFTERİ
Tavşan gibi korkak uykular vardır. En küçük bir endişe ruhta çıt çıkarsa, dör t nala kaçarlar... Senin de uykuların öyledir, bilirim. (PEYAMİ SAFA / Yalnızız)