Rod Dreher, Louisiana'ya bağlı Baton Rouge kentinin 30 dakika kuzeydoğusundaki St. Francisville kasabasında büyüdü. Üniversite için ayrıldıktan sonra Washington, New York, Miami, Dallas ve Philadelphia'da yaşadı. Çeşitli dergi ve gazetelerde yazdı ve bir vakıfta çalıştı. Kız kardeşi Ruthie de Louisiana Eyalet Üniversitesi'nde okuduktan sonra ortaokul öğretmeni olarak St. Francisville'e döndü ve itfaiyecilik yapan bir Irak savaşı gazisiyle evlendi. 22 Şubat 2010'da, 40 yaşındaki Ruthie'ye ölümcül bir kanser teşhisi kondu. Ruthie, annelerinden mahrum kalacak olan üç kızının Tanrı'ya kızmalarından korktuğunu söyledi ağabeyine. "Öfke doğru bir şey değil" dedi. "Kimsenin doktorlara kızmasına da izin verme. Bunu daha erken fark edemezlerdi". Bütün kasaba onun için seferber oldu. Tıbbi giderlerini karşılamak için piknikler düzenlendi. Ruthie kemoterapi görürken Stephanie adında bir kadınla tanıştı. Stephanie kendi tedavisi bittikten sonra da Ruthie'yle hastaneye gidip gelmeye devam etti. St. Francisville 10 Nisan 2010'u resmi Ruthie Leming Günü ilan etti. Kasabanın yarıdan fazlası ona destek toplamak için düzenlenen konsere gitti. Birisi, Ruthie dinlenebilsin ve oksijen alabilsin diye konsere karavan getirdi. Amerika'nın en ilginç blogcularından olan Dreher bu arada Ruthie'nin hastalığını günü gününe yansıtıyordu. Konser akşamı, "Bunu görmek o kadar güzel ki, insanın neredeyse canı yanıyor" d iye y azıyordu. "O k adar gerçekdışı fedakârlıklar yapılıyor ki, bir filmde olduğunuzu sanıyorsunuz". Ruthie'nin durumu ağırlaşırken Dreher'in üzüntüsü başka duygularla harmanlanıyordu. "Kasabalılarımızın gösterdiği iyilik ve hayırseverlik patlaması (gerçekten bir patlama) tek kelimeyle akıllara durgunluk verici. Yardım etmek ve avutmak için gösterdikleri aralıksız çabalar çoğu zaman anne ve babamızı hayret ve saygıyla gözyaşlarına boğuyor." Ruthie geçen yıl 15 Eylül'de hayatını kaybetti. Dreher'in bildirdiğine göre, cenaze töreninde binden fazla kişi konuk defterini imzaladı. Kalp masajı yaparken belini inciten Ruthie'nin kocası Mike, insanların sırayla önünden geçtiği açık tabutun başında duruyordu. Ruthie yalınayak dolaşmayı sevdiği için cenaze alayına katılanlar ayakkabılarını çıkardı, paçalarını sıyırdı ve tabutu mezarlığa kadar yalınayak taşıdı. Cenaze defnedilmeden hemen önce Dreher ve karısı bir e-posta aldı. Pennsylvania, Bucks County'deki bir çiftlik evini tutmak için yaptıkları anlaşma bozulmuştu. Bu habere nasıl rahatladıklarına kendileri de şaşırdı. Sonra akıllarına bir şey geldi. Belki de Philadelphia'yı bırakıp Louisiana'ya dönmeliydiler. "Ruthie'nin öldüğü günün ertesi onun mutfağındaydık. Mike'a destek olmaya gelen tüm arkadaşlarıyla beraber gülüyorduk (Mike sonraları, 'Dayanıyorduk, ama birbirimize dayanıyorduk' diyecekti). Düşündüm ki, 'Onca kedere rağmen en çok olmak istediğim yer burası'". Bunun gerçekçi bir fikir olup olmadığını tarttılar. Yaşadıkları üzüntüden dolayı geçici bir duygusallığa kapılıp kapılmadıklarını düşündüler. Ve kendilerini de şaşırtarak, taşınmaya karar verdiler. Yakın bir topluluğun parçası olmak istiyorlardı. Ruthie'nin kızlarına yakın olmak istiyor, kendi çocuklarının Mike'la geyik avına çıkabilmesini istiyorlardı. Ailenin beş kuşaktır yaşadığı yerde olmak, Mardi Gras şenliklerinden üniversite futboluna kadar tüm etkinliklere katılmak istiyorlardı. Böylece, bir topluluğa ait olmanın ayrıcalığını yaşamak için küçük kasaba hayatının sını rlamalarını kabul lenmeyi kararlaştırdılar. Noel'den hemen önce taşındılar. Ruthie ve annesi yıllardır her Noel arifesi, yakındaki mezarlığa gidip tüm mezarlara mum dikerdi. Artık Ruthie d e o radaydı v e a nnesi b u alışkanlıklarını sürdüremeyecek kadar üzgündü. Fakat o akşam arabasıyla mezarlığın yanından geçerken her yeri süsleyen küçük alevleri fark etti. Gözyaşları içinde Dreher'i aradı. "Bunu bizim için kimin yaptığını öğrenmelisin... O her kimse, bunun benim için ne anlama geldiğini bilemez. Asla bilemez" dedi. O kişi meğer, Ruthie'nin annesinin mezarlığa mum dikemeyeceğini öğrenen ve bu işi onuna adına yapmak isteyen Susan Harvey Wymore adındaki bir komşuymuş. The American Conservative dergisinde yazan Dreher, Russell Kirk ve Robert Nisbet gibi düşünürlere dayanan komüniter muhafazakârlık hareketine üye. Russell Kirk kırk yıl önce muhafazakârlığın iki büyük kutbundan birinin başındaydı. Bu kutup, serbest piyasa felsefesiyle Milton Friedman'ın başını çektiği diğer kutupla yaratıcı bir karşıtlık içindeydi. Son dönemlerde komüniter muhafazakârlık, serbest piyasa muhafazakârlığına göre güç kaybetti. Fakat bu, Rod Dreher'in de etkileyici bir şekilde keşfettiği üzere, Russell Kirk'in küçük kasabalar, gelenekler ve topluluklara ait fikirlerinin geçerliliğini yitirdiği anlamına gelmiyor.
