X İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
ARKADAŞINA GÖNDER Evimin yolunu unuttum
* Birden fazla kişiye göndermek için, mail adresleri arasına “ ; ” koyunuz

Evimin yolunu unuttum

  • Giriş Tarihi: 25.3.2015
Evimin yolunu unuttum
Evimin yolunu unuttum

Başarının kolay kazanılmadığını söyleyen milli sporcu, "Çok çalışıyoruz. Üç aydır evime gitmedim. Artık kendimi kamplara ait hissediyorum" dedi

Geçtiğimiz hafta sonu İstanbul'da düzenlenen Avrupa Şampiyonası'nda karatecilerimiz göğsümüzü kabarttı. İkisi altın toplam 11 madalya ile kapattığımız turnuvada, birincilik kürsüsüne çıkan Rabia Küsmüş, Gizem Aydın ve Dilara Bozan'dan oluşan Kadın Kata Milli Takımımız da bir ilki başardı. Aslında biz üç şampiyonumuzu size tanıtmak isterdik ama ekibin Ankaralıları Rabia Küsmüş ile Gizem Şahin, şampiyona sonrası evlerine dönünce, uçağı biraz daha geç saatte olan Dilara Bozan bizi kırmadı ve SABAH Spor Servisi'ni ziyaret etti. Takım olarak altın, ferdi olarak ise gümüş madalya kazanan Dilara, hem kendisini hem de Türk sporunun madalya deposu haline gelen Türk karatesinin başarısını anlattı.

ARKADAŞIM GÖZÜME KALEM SOKUNCA...
Karateye 2003'te ilkokulda arkadaşı gözüne kalem sokunca annesi tarafından yazdırıldığını söyleyen milli sporcunun hikayesi oldukça ilginç: "Okulda yaşım küçük olduğu için zor günler yaşadım. Annem kendimi korumam için beni karateye yönlendirdi. İki yıl sonra da Türkiye şampiyonu oldum. Şimdi hedefim ferdi olarak zirveye çıkmak. 1 ay önce de İsviçre'de düzenlenen gençler şampiyonasında ikinci olmuştum. İçimde ukde kaldı. İlk Avrupa şampiyonasında bunu da başarmak istiyorum."

KARATEYİ BIRAKMAYI DÜŞÜNDÜM
İki yıl önce milli takıma seçilmediği için karateyi bırakmayı düşündüğünü belirten Dilara, "Bu sırada Milli Takım'a çağrıldım. 7 yıldır Lüfti hoca ile çalışıyorum. Milli Takım antrenörüm de Mehmet Güngel. Sporculuğum rahat geçmedi aslında. Kardeşim doğduğunda 9 ay ara verdim. Ayrıca İzmir'de karateye önem verilmiyor. Ne belediyeye bağlıyım ne de destekleniyorum" diye serzenişte bulunuyor.

DİLARA'DAN İNCİLER
Finalde çok heyecanlandık. Elimizden geleni yaptık. Rakip kataya başladığı zaman biz de dua etmeye başladık ve daha iyi olduğumuzu da gördük.
Ben ferdi olarak da takım olarak da finale çıktım. Ama inanın takımla çıktığım finale çok daha fazla, en az üç katı daha fazla sevindim.
Kamplarda tatil günlerimizde hemen dışarı çıkıp, alışveriş yaparak biraz kafa dağıtıyoruz. Rabia ile ben özellikle ilgileniyoruz alışverişle.
Tek başıma sinemaya gitmeyi çok severim. Romantik komedi ve korku filmlerini çok severim. En sevdiğim film Açlık Oyunları.

HİÇ KONUŞMADIĞIM ARKADAŞLARIM BİLE ARADI
Altın madalya aldığımda lise öğretmenlerim, lisede hiç konuşmadığım arkadaşlarım bile aradı. Halamlar ekran başında ağlamışlar. Instagram hesabıma 200'den fazla arkadaşlık isteği gelmiş. Bu işi yaparken bunları beklememiştim. Ama öğretmenlerimin telefonla ağlaması, annemle babamın tribündeki sevincini görünce 'İyi ki bu işi yapmışım' dedim kendi kendime...

BABAM 'ARTIK EVE DÖN' DİYOR
Diğer iki takım arkadaşım Ankara'da, ben ise İzmir'de yaşıyorum ancak yılın 9 ayını birlikte geçiriyoruz. Federasyonumuz bize güzel olanaklar sağlıyor. Takım olayı çok zor. Herkesin birbirine adapte olması, tekniklerin uyumu şart. Zaten ailemden daha çok Milli Takım arkadaşlarımı ve onları görüyorum. Önce çok zor adapte oldum. Ama zaman geçtikçe evimi yadırgamaya başladım. Üç aydır evime gidemedim. Çok çalışıyoruz. Babam bazen 'Hadi kızım dön evine' diyor.

kalan karakter 1000

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan SABAH veya sabah.com.tr hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.