Bebeğiniz bu yaşa geldiğinde sadece yürüyüp konuşmayı öğrenmekle kalmaz, aynı zamanda dünyaya bakış açısı ve tepkileri de değişmeye başlar. Bu zamana kadar etrafındaki şeyler üzerinde çok az kontrol sahibiydi, anlama yetisinin ve becerilerinin az olması, her şeyi yapmak için size ihtiyaç duyması anlamına geliyordu. Şimdi bebeğinizin daha özgür olmaya çalışırken çok farklı ve yeni bir kararlılıkla hareket ettiğini göreceksiniz. Bebeğiniz, gelişim sürecinin bu döneminde ayırıcı özelliği olan ruh hali değişikliklerini yaşamaya başlamış ya da başlamamış olabilir, (bazıları bir yaşında başlarken, bazıları da öfke nöbetlerini ikinci yılın sonuna veya daha ileri bir zamana saklar) ama bu ruh halinin, ergenlik dönemine bir ön hazırlık dönemi olacağını söylemekte yarar var. Peki, minik ve tatlı çocuğunuz neden bir an gülerken, bir saniye sonra çığlıklar atmaya başlıyor? Çocuğunuzun (ve sizin de) zorlandığı şey, olayları anlama ve bir şeyler yapma isteğinin bir an için kendi yetilerini aşması... Bu da hemen hayal kırıklığına uğramasına neden olur. Deneme ve hayal kırıklığına uğrama, öğrenmenin temelidir ve her seferinde yardıma koşmak yerine, bebeğinize bazı şeyleri kendi başına anlama fırsatı tanımanız çok önemlidir. Bazen müdahale etseniz de etmeseniz de ağlamasına neden olabilirsiniz ama genellikle yaptığı şeyde bir adım öteye gidebilmesi için ona sağlayabileceğiniz bir yardım ölçütü var. Örneğin, eğer elindeki kitabın sayfalarını çevirmeye çabalıyor ama başaramıyor ve sinirleniyorsa, sayfayı hafifçe çevirin ama bırakın diğerlerini kendi çevirsin.
BEN, BİZZAT, KENDİM
Bebeğiniz doğduktan sonraki ilk yılı süresince, kendini sizin bir parçanız olarak görmüştür. Yedinci ay civarında ayrılık kaygısının gelişmesiyle birlikte değişmeye başlar ama iki yaşına girdiğinde bu duygular daha gelişecek ve kendinin de bir birey olduğunu anlamaya başlayarak sizden ayrılacaktır. Sizin ve onun ayrı bireyler olduğunu anlamak, onun hayatında ve düşüncelerinde meydana gelen çok büyük ve derin bir değişikliktir, öfke nöbetleri ve ardındaki neden, belirsizlikler ve kafa karışmasıdır. 12. veya 14. aylarda ya da daha sonra olsun, bu yeni kendini algılama şekli ortaya çıkmaya başlarken neleri yapabildiğini ve bu davranışların sizi nasıl etkilediğini kavrama ihtiyacı duyar. Dolayısıyla sınırlarınızı sınamaya başlayabilir. Eğer süt bardağını yere atarsa ve siz ona kızarsanız, büyük ihtimalle bunu tekrar yapacak ve bir taraftan size bakarken öte yandan da neler olduğunu anlamaya çalışacaktır. Unutmayın bu, çocuğunuzun yaramazlık yaptığı anlamına gelmez, o sadece sebep-sonuç ve etki-tepki olayını öğrenmeye çalışmaktadır. Bunu bilmek, sakin kalmanızı sağlar ve sorunu, kızmak yerine çocuğunuzun dikkatini başka yöne çekerek çözmenize yardımcı olabilir. Bu yaşta hafızası, neleri yapıp neleri yapmamasını istediğinizi hatırlayacak kadar gelişmemiştir ve içgüdüsel merakı, başını sürekli derde sokmasına neden olacaktır. Ama eğer yapmaya devam etmesini istediğiniz davranışlar için övgü ve kucaklama gibi olumlu pekiştirmeler kullanır ve istemediğiniz davranışları görmezden gelmeye çalışırsanız, çocuğunuz yavaş yavaş nasıl davranmasını istediğinizi kavrayacaktır.
PAYLAŞMAYI ÖĞRETİN
Bebeğiniz bir şeyleri sahiplenmeyi öğreniyor. Bir ay önce oyuncaklarını, yiyeceğini ve hatta sizi kolayca paylaşırken, şimdi bu konuda daha isteksiz davranıyorsa çocuğunuzun şımarık ve bencil olmaya başladığını düşünüp endişelenmeyin. Çünkü bu sadece dünyayı ve dünyadaki yerini anlamaya çalışırken kat ettiği yollardan biri. Kendini bağımsız bir birey olarak tanımlamaya başladıktan sonra oyuncaklarını şiddetle sahiplenmesi çok normal. Bir şeyleri paylaşmanın güvenli ve iyi bir şey olduğunu anlaması için bir sonraki gelişim aşamasını atlatması gerekir ve siz de bu konuda ona yardımcı olabilirsiniz. Farklı yaş gruplarından çocukların ve çeşitli oyuncakların olduğu yerel çocuk gruplarına gitmeye devam edin veya yeni bir çocuk oyun grubu bulun.
