Müzik camiasında 'Nöbetçi gitarist' olarak da bilinen Gür Akad'ı, 1986'da 'Halley' şarkısıyla Eurovision'a katılan 'Klips ve Onlar' grubundan ve İlhan İrem şarkılarındaki gitar sololarından tanıyoruz. Şu aralar da 'Kurtulan Ekspres' ile çalışmalar yapıyor Gür Akad ve bir yandan da ikizlerine vakit ayırmaya çalışıyor. Bebeğim ve Biz dergisi, Gür Akad'la, baba olmayı ve değişen hayatını konuştu.
Eşinizle nasıl tanıştınız? İlknur'la haftanın bir günü program yaptığım 'Shaft' barda tanıştık. Kendisi de oraya ilk defa gelmişti. Bir yıl kadar flört dönemimiz var. Sonra evlenmeye karar verdik. Bir yıldan beri de evliyiz.
Peki, bu tatlı ikizler sürpriz mi, yoksa planlı mıydı? Bebekler sürpriz değildi ama iki tane olması bizim için gerçekten sürpriz oldu. Kontrole gittiğimizde doktor dışarıya çıktı, "Gür bey kaç tane bekliyorsunuz?" diye sordu bana, ben de şaşırdım, kaç tane var ki acaba diye düşündüm. Doktor, "Bir değil, iki tane var da içeride!" dedi.
ASLINDA ÇOCUK İSTEMİYORDUM
Eşinizin hamile olduğunu öğrendiğinizde neler hissettiniz? Aslında ikimiz de başlarda çok hazır olduğumuzu düşünmüyorduk. Fakat hamile olduğunu öğrendiğimizde çok büyük bir şok ya da panik içine girmediğimiz için, aslında içten içe hazır olduğumuzu ve bunu beklediğimizi anladık.
Baba olmak nasıl bir duygu? Ben bugüne kadar gece hayatı içinde ve sanatçı kesiminden herkes gibi, bebek sahibi olmanın çok zor olduğu kanaatindeydim. Bunun sorumluluğu her zaman evde olan bir kişi için daha rahattır. Ama saati belli olmayan, eve geç gelen her insan için; bebek sahibi olmak gerçekten çok düşündüren bir konu. Ama sanatçıların da bebeği oluyor. Ben İlknur ile tanışana kadar bebek hiç istemiyordum. Çünkü bizim işimiz zor. Eşimin ve çocuklarımın her saniye yanında olamamak üzücü bir şey. Bu durumu çok tasvip etmiyordum. Ama olduktan sonra gördüm ki, onların bana bir gülüşü yetiyor.
Baba olduktan sonra sizde ne gibi değişiklikler oldu? Baba olduktan sonra hayatınızda tabii ki birtakım değişiklikler oluyor. Bazı özgürlükleriniz bitiyor ve bunlara alışmak da kolay değil. Düşünün, ben 50 yaşındayım ve bugüne kadar 50 bin alışkanlığım vardı. Mesela, sigaramı asla artık evin içinde içmiyorum. İki kişilik arabam vardı, artık dört kişi olduğumuz için onu değiştirdik. Aslında her şeyi onlar için yapıyoruz, farkında olmasak bile... Onlara elimden geldiği kadar vakit ayırmaya çalışıyorum ve vakit ayıramadığım zaman da çok üzülüyorum.
Çocuklarınızın da sizin gibi sanatla uğraşmasını ister misiniz? Türkiye'de sadece müzisyen değil, genel olarak sanatçı olmak gerçekten zor. Türkiye'de yıllarca eşlik etmediğim yıldız kalmadı. Ama ne uzadım, ne de kısaldım. Bir şeyler yapsaydım da benim yaptığım şeyi 15 kişi anlayacaktı. Çünkü benim çocukken de dinlediğim şeyleri, 15 kişi dinliyordu. Maalesef belli bir kitleye bir şeyler yapmak, Türkiye'de gerçekten zor. Hatta yapamıyorsunuz. O yüzden ben çocuklarımın burada sanatla uğraşmasını istemem. Ama bu anlamda bir ışık görürsem, elimden geldiği kadar tabii ki destek çıkarım. Resim, heykel; bunlarda, sorun yok, ama müzik bizde bence hâlâ tam anlamıyla doğru şekilde yapılmıyor. Bu yüzden müziği seçerlerse yine de bir düşünmelerini isterim.
OĞLUMUN MÜZİĞE İLGİSİ VAR
Oğlunuz ve kızınız daha çok küçükler ama yine de müziğe karşı ilgileri olduğunu düşünüyor musunuz? Kızım İlya Anka'nın çok ilgisi olduğunu söyleyemem ama oğlum Rüzgar'ın ciddi bir ilgisi var. Çünkü ben evde ne zaman gitarımı elime alıp bir şeyler çalsam, gözlerini açıyor ve her hareketimi izliyor.
Peki, sizin yeni projeleriniz var mı? Bir albüm hazırlamayı planlıyordum ki, 'Kurtalan Ekspres' ile bir çalışma durumum çıktı. Bu yüzden albüm hazırlama olayını yine erteledim. Çünkü eğer böyle bir işe girişeceksem, üç-dört ay konsantre olmak isterim. Ama hâlâ bir 'nöbetçi gitarcı' durumum var. Sağ olsunlar arkadaşlar, bu tarz çalışmalarda beni tercih ediyorlar. Bunun dışında dokuz yıldan beri aynı mekanda haftanın bir günü canlı müzik yapıyorum.
ÇOCUKLAR ÇOK ŞANSLI
Şimdiki çocuklar gibi kendi çocuklarının da çok şanslı olduğunu söyleyen Gür Akad, bu konuda şunları anlatıyor: "Doğuma girmedim ama doğum anını ve bebeklerin anne karnından çıkışını, her şeyi daha sonra izledim. Gerçekten çok güzel bir duygu ve onlar için de çok güzel bir hatıra diye düşünüyorum. Çünkü benim küçüklüğümden elimde kalan sadece iki fotoğrafım varken, onlar büyüdüklerinde doğdukları anı bile izleyebilecekler."
