Mutsuz, aşksız, yalnız ve arsız insanların istilasındaki bir adada yaşıyorum sanki. "Etrafta doğru düzgün adam yok" diye inleyen kadınlar, "Piyasada evlenilecek kadın kalmadı yeaa!" diye hayıflanan erkekler...
Sürekli şikayet ediyorlar.
Aşkı mumla arayıp düzgün ilişkilere özeniyorlar.
Ama bu kadar!
Sonuca ulaşmak için gidecekleri yoldan bihaberler.
ASIL ADAMLARA BAK
Sen her gördüğün kadınla veya adamla iki göz süzüş, bir içki ısmarlayışla tanışmayı 'ilişki başlangıcı' sayarsan; pişmanlık dolu sabahlara, tatminsiz hayatlara da razı olursun tabii.
Geçen gün bir erkek arkadaşım, ilk randevusunun nasıl hüsrana dönüştüğünü anlattı. "Restorana gittik, kadın içeriye her girene baktı be birader! Kımıldayan her cisme tepki veren kedi gibiydi. 'Birini bekliyorsun herhalde' demek yerine masadan kalkıp eve gitmeyi daha uygun buldum ben de. N'olcak bu yeni jenerasyon kadınlarının hali?" deyince, "Sen kadınları bırak, adamlara bak" dedim.
Birkaç gün önce bir kulüpteyiz.
İki kadın, iki erkek. Kimse kimseyle sevgili değil; dört iyi arkadaş eğlenmeye gitmişiz.
Barda hemen yanımızda bir grup var. Bir süre sonra o gruptaki denyonun biri çat diye elini uzatıyor bana doğru; "Selam, ben bilmemkim, bir içki ısmarlamama izin verir misin?"
Birden olabildiğim kadar kabalaşmak, o eziğin ağzını burnunu terliklemek istiyorum.
GELİŞME BÖLÜMÜ YOK!
Ama salon çizgimi bozmayıp sadece Godzilla zerafetiyle tükürür gibi "Elimdeki içkiyi görmeyecek kadar kör müsün, yoksa yanında iki erkek olan bir kadına bulaşılmayacağını bilmeyecek kadar görgüsüz bir tek hücreli mi?"
Kendisini yüzünde donan pis sırıtışıyla baş başa bırakıp önüme döndüm ama tadım da kaçtı tabii.
Çünkü ben bu fast food tanışmalara, sadece giriş ve sonucu olan, aradaki gelişme bölümünün atlandığı ilişkilere çok tav oluyorum.
Daha doğrusu bunu bir virüs gibi yaygınlaştıran kadın ve erkeklere.
Ve de ben hâlâ uzaktan bakışma, tanışmak için yanıp tutuşma, yan yana gelebilmek için bahaneler arama, yan yana gelindiğinde de heyecandan kekeleme, saçmalama devirlerinde kalanlardanım.
Oradan hiçbir yere ayrılmak istemiyorum.
Arsız insanların her fırsatta çıkardıkları o salyalı dişlerinden korkuyorum.
Bu yüzden sığınmak istiyorum.
Nereye?
Bilmiyorum.
