Beş yıl önce 10 günlüğüne diye Los Angeles'a gittiğimde, kitabını okuduğum Eric Morris'le tanıştım ve 2.5 yıl boyunca 'Eric Morris Metodu' üzerinde çalıştım. UCLA'da senaryo derslerime devam ettim. 2.5 yıl boyunca Los Angeles'ta bayağı yoğun bir eğitim aldım. Buradan kalkıp çalışmak için Hollywood'a gitmek ve orada beklemek saçma bir şey. Benim her zaman ön planda tuttuğum şey iyi film yapmaktır. Benim oynadığım birçok film, yurtdışında ödül aldı ve iyi film yapmak önemlidir. Hollywood'da iki filmde çalıştım. Set disiplini ve koşullar açısından Türkiye'deki sinema filmlerinden farkı yoktu. Yine kendinize ait karavanlarınız var. Biraz daha lüks koşullar olabiliyor; limuzinle evinden alınıyorsun ama bunlar o kadar da önemli şeyler değil. Öpüşme ve sevişme sahnesinde oynamayı tercih etmiyorum. Çok zor benim için. Eğer projeyi çok seviyorsam ve bunun çok gerekli olduğuna inanıyorsam oynarım. Ama bunların hepsi birarada olması gerekiyor. O zaman çok büyük çilelerden geçerek, büyük egzersizler yaparak filan oynarım. Öpüşme sahneleri çok zor... İnsanı geriyor. Siz orada aşk yaşadığımızı zannederken, biz oyuncular için çok azap çekilen dakikalar oluyor. Doğu toplumunda bir kadın olarak, her ne kadar açık zihniyetli aileler içinde de yetişmiş olsak, ben şahsen yine de tedirginlik duyuyorum. Büyütülme tarzımdan dolayı, 'Babam ne der?' diye düşünürüm... Cidden çok gerekmedikçe sevişme sahnesi istemem. Benim zaten çok öyle sahnem yok. Bu kültüre ait olduğun için baskı altında büyütülüyorsun. Sen bir kız çocuğusun, ağabeyin, baban ve enişten de seni korumakla görevli... Böyle büyütüldüğün için, öpüşme ya da sevişme sahneleri söz konusu olduğunda; kontrol mekanizman zaten otomatikman seni rahatsız ediyor. Bütün acılara bütün kötü şeylere rağmen hayat çok mükemmel. O mükemmelin içinde bizleri de mükemmel şeylerin beklediğine inanıyorum. Bu yüzden 'Herkes kendinin özel ve mükemmel olduğunu bilmeli' diye düşünüyorum. Hem Mimar Sinan Üniversitesi'nde hem de Levent'te açtığım stüdyoda ders veriyorum. Bu, annemin geçekleştirmemi istediği bir idealiydi. Şimdi 'Annem benim için çok doğru şeyler istemiş' diye düşünüyorum. Nerede mutlu olacağımı bilmiş. Öğrencilerimdeki değişimi gördükçe mutluluk duyuyorum. Konservatuvar içinde de kendi stüdyomda da genellikle profesyonel oyuncularla çalışıyorum. Ama gelecek vaad ettiğini gördüğüm amatör oyunculardan seçim yapıyorum. Herkesin oyuncu olacağına inanan biriyim ama vaktim dar olduğu için beni çok heyecanlandıran kişilerle çalışmayı tercih ediyorum. Çok titizimdir. Kanepemin örtüsü hafif kırıştığında, örtüye gözümü dikip "Kalksa da şurayı ben biran önce toplasam" dediğim misafirlerim olmuştur. Annem çok titizdi, ablam da... Tabii bende de var. Toz da alırım, bulaşık da yıkarım... Ev pırıl pırıl olmalı... Desa defilesinde, podyumda kendim olmaya çalıştım. Manken olmadığım, daha önce podyumda yürümediğim için sadece kendim oldum. Onun için de müziği duyunca dans eden ben, dans ederek podyuma çıktım. Çok eğlendim, sanırım o enerji seyirciye geçti, onlar da eğlendi. Hayatım boyunca diyet yapmadım, yapmayı da bilmiyorum. Yıllarca profesyonel dans ettiğim için vücudumun bozulması biraz zor oluyor. Metabolizmam hızlı çalışıyor. Annemin de öyleydi; dört çocuk sahibi olmasına rağmen çok ince bir hanımdı. Benim evimde her gün yemek pişer. Sebze yemeklerini çok severim. Los Angeles'ta işten çıkan arkadaşlarım "Bugün mönüde ne var?" diye hemen bana gelirdi. Daha çok, köfte-pilav ve sebze yemekleri yapardım... İstanbul'da ise yemekleri Aysel pişiriyor. Doğu sporlarına karşı ilgim var. Bruce Lee hayranıyımdır zaten. Ama tabii Muhammed Ali'nin de sıkı hayranıyımdır. Benim için onlar idol. Dövüş tekniklerinin felsefesiyle daha çok ilgileniyorum. Tai-Chi aslında, kendinizi çok iyi tanıyabilme ve kontrol edebilme gücü... Yaptığınız hiçbir hareketin sona gelmeden ne olduğu belli değil. Bu yüzden çok hoşuma gidiyor. Aynı zamanda tabii beni çok dinlendiren, hiç çaktırmadan çok terleten ve vücudumun şekillenmesine yardımcı olan bir dövüş sanatı.
Sabah.com.tr Uygulamamızı İndirin
Uygulamalara Özel Ayrıcalıkları Keşfedin!
