Bir şeyi çok istiyorsunuz diyelim ama yapmasanız pek çok açıdan daha iyi olacak...
Ne bileyim işte, ertesi gün iş olduğunu ve erken kalkacağınızı bile bile bir partiye katılmak ya da alkol almışken arabaya binip sürpriz yapmak istediğiniz sevgilinizin yanına gitmeye kalkışmak... Veya bütçenizi aşacak bir tatile çıkmak, aramamanız gereken o insanı aramak, mesaj atmak vs. vs..
Çok istediğiniz ama sonuçlarını düşünüp şeytana uyup uymamakta kararsız kaldığınız olaylar yani.
Ben bu durumda, genelde o şeytanı dinleyen bir kadınım.
Daha doğrusu kadındım. "Amaaan ne olacaksa olsun" deyip riske girenlerdendim.
Gerçi bu konuda hâlâ tam olarak ehlileştiğim söylenemez ama son zamanlarda şöyle bir taktik uyguluyorum:
YAPMASAM İYİ OLACAK
Diyelim ki, yapmayı çok istediğim ama sonrasında pişmanlık duymaktan korktuğum şeyin, sadece olumsuz sonuçlarını gözümün önüne getiriyorum.
En berbat ne olabilir?
Bir 'kötü son senaryosu' hazırlıyorum kafamda ve mini bir gösterim sunuyorum kendime.
Kendimi o fikirden iyice soğutana kadar durumu abarttıkça abartıyorum.
Kafamda kaza yapıyorum, polise yakalanıyorum, evime haciz geliyor, hoşlandığım adam telefonunda benim aradığımı görünce yüzünü ekşitip "Offf yine bu salak kadın arıyor" deyip çağrımı cevapsız bırakıyor, falan filan...
Ayy Allah korusun!
İçim kararıyor düşündükçe.
Ve genelde vazgeçiyorum o 'yapmasam iyi olacak' işten. "Genelde" diyorum çünkü bu taktik her zaman sökmüyor.
Özellikle gönül işlerinde...
Ne kadar zorlarsam zorlayayım; düşünce yeteneği olmadığı için dolayısıyla mantığı da işlemiyor. Hepinizde olduğu gibi.
Neyse işte, benim yukarıda verdiğim 'yapılmak istenen ama yapılmaması gereken' örnekler çok masumane geldiyse, siz kafanızdan bunlara edepsiz olanları da ekleyebilirsiniz.
Ya da hiç kendinizi zorlamayın, şu dört kadınla bir otel odasında para verip beraber olan türkücüyü düşünün.
GİTTİ DE NE OLDU?
Al işte; sonuçlarını düşünmedi, uçkurunun götürdüğü yere gitti. Gitti de ne oldu?
Memlekete madara oldu.
Ama o ne yaptı?
Başına gelenlerde kendinde hiç suç bulmayıp kabağı yine olayı haber yapan medyanın başında patlattı.
Gazetecileri aleni olarak tehdit etti ve "Benim çoluğum çocuğum var, ayıp oluyor ama!" dedi.
İşte, eğer bendenizin yeni korunma taktiğimi uygulasaydı, hiç bunlar başına gelmezdi.
Kendi kendine "Oğlum yapma, şeytana uyma, çoluğunu çocuğunu düşün, kafanda saçlar ağarmış, hâlâ parayla seks mi yapacaksın? Git evinin erkeği, çocuklarının babası ol. Ya da gözün çok döndüyse ve kendini çok tutamayasın geldiyse, bari en azından makul bir kaçamak yap" derdi.
Yani gerçekleşebilecek en kötü sonucu düşünseydi...
Düşünmedi ve en kötü senaryo gerçekleşti.
Şimdi susacak, öyle tatlı su kabadayılığı yapıp gazeteci falan tehdit etmeye kalkışmayacak.
Daha da komik duruma düşmeyecek.
