K İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri Listesi - K ile Başlayan Erkek İsimleri Nelerdir?

"K İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri Listesi" araştırmaları, bebeklerine K harfi ile isim verecek anne baba adayları tarafından araştırılmaya başlandı. Hem anlamlı ve modern hem de popüler bir isim olmasına dikkat eden ebeveynler bu konuda seçici ve özenli davranmak istiyor. Peki; K ile Başlayan Erkek İsimleri Nelerdir? İşte K İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri Listesi.

K İLE BAŞLAYAN ERKEK İSİMLERİ NELERDİR?

K HARFİ İLE BAŞLAYAN ERKEK BEBEK İSİMLERİ

• Kaan: Hükümdar, han
• Kabil: Kabul eden, olabilir mümkün, önde ve ileride olan.
• Kadim: Ayak basan, ulaşan, varan. Ezeli, evvelsiz olandır. Çok eski zamanlara ait eski atik. Yıllanmış. Kelam-ı Kadim, Kur'an-ı Kerim
• Kadir: Değer, onur
• Kadri: İtibar, değerle ilgili
• Kağan: Hükümdar, hanların hanı
• Kahhar: Kahreden, üzen manasındadır. Allah'ın esmalarındandır.
• Kahra: Yeraltı. Büyük taşlık yer. Bir diğer anlamı da hayvan yiyeceğidir.
• Kahraman: Yiğit, cesur
• Kainat: Yer, gök, var olan her şey; evren; kozmos dur.
• Kalender: Gösterişsiz, sade, tokgözlü anlamındadır.
• Kamber: Hz. Ali' nin sadık kölesi; bir eve çok gelen kimse gibi anlamları vardır.
• Kamer: Ay uydusunun Kuran'daki adıdır.
• Kamil: Olgun, eksiksiz kişidir.
• Kandemir: Çok güçlü olandır.
• Kaner: Soyu yiğit olan, er olan kimsedir.
• Kani: İnanan, inanmış.
• Kansu: Soyu su gibi saf ve temiz olan manasındadır.
• Kanuni: Kanuna ait kararla ilgili. Sultan Süleyman'ın Sıfatıdır: Kanuni Sultan Süleyman.
• Kapkın: Uygun, düzenli anlamındadır.
• Kaplan: Hindistan ve Afrika ormanlarında yaşayan, aslan büyüklüğünde, postu çizgili, kedigillerden yırtıcı bir hayvandır.
• Karaalp: Kara ve alp yiğit kişidir.
• Karacabey: Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk beyi.
• Karacan: Esmer kimse manasındadır. Dedem Korkut öykülerinde bir yiğit adıdır.
• Karagöz: Gözü açık, çalışkan bir kimsedir.
• Kamuran: Dileğine, kavuşmuş olan, bahtiyar, mutlu kişidir.
• Kanat: Kuşların ve uçucu böceklerin uçmalarını sağlayan organlarıdır.
• Karaca: Geyik türünden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı, Dağkeçisi, yaban keçisi
• Kayan: "Kaymaktan" kayma işini yapan, akar gibi yer değiştiren, kayıcı
• Kaynak: Bir suyun çıktığı yer, pınar
• Kayra: Yüksek tutulan veya sayılan birinden gelen iyilik, lütuf, ihsan, atıfet, inayettir. Tanrı'nın insana iyilik getirici, kurtarıcı ilişkisi için kullanılan, özellikle dinsel bir kavramdır.
• Karahan: Tarihte bazı hanlara verilen addır. Anadolu'da bir devlet ismidir.
• Karaman: Esmer, karayağız insan.
• Karan: Kahraman yürekli ve diğer anlam olarak karanlık demektir.
• Karanalp: Kara yağız yiğittir.
• Karani: Veysel Karani' nin doğduğu köydür. Çok karanlık anlamına gelir.
• Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamıdır.
• Karayağız: İri yarı, esmer yakışıklı kimse manasındadır.
• Kargın: Kabarmış su, eriyen karların oluşturduğu akarsudur.
• Karhan: Karların hükümdarı anlamındadır.
• Kartal: Yırtıcı bir tür kuş adıdır.
• Kartay: Kar gibi beyaz tay.
• Kartekin: Kar gibi beyaz ve de temiz kişidir.
• Kasım: Bölen, kısımlara ayırananlamındadır. Yılın 11. Ayının adıdır.
• Kâşif: Bulan, meydana çıkaran kişidir.
• Kâtip: Değerli çalışkan, yazıcı anlamlarındadır.
• Kaya: Büyük ve sert taş kütlesidir.
• Kayaalp: Kaya gibi sert yiğit
• Kayaer: Kaya gibi sert ve sağlam er kişidir.
• Kayahan: Kaya gibi sert hakan
• Kayatekin: Kaya gibi sağlam şehzade
• Kayatimur: Kaya+Timur: kaya gibi sert demir manasındadır.
• Kayatürk: Kaya gibi sağlam ve sert Türk
• Kayhan/Kayıhan: Güçlü hükümdar
• Kayı: Osmanlıların kökeni olan Oğuz boylarından birinin adı, sağlam, sert, güçlü, sağanak, bora
• Kazım: Kızgınlığını, öfkesini belli etmeyen
• Kemal: Olgunluk, erdem
• Kemalettin: Bilgi ve erdem sahibi
• Kenan: 1. Hazreti Yakup'un ülkesi, vaat edilmiş ülke; Cennet, Filistin.2. Hz. Yakup'un memleketi, Filistin. 3. Yusuf-i Kenan: Hz. Yusuf. – Pir-i Kenan: Hz. Yakup Hz. Nuh'un iman etmeyen oğlunun adının da Kenan olduğu rivayet edilmektedir. 4. Filistin. Hz. Yakup'un (A.S.) memleketi. (Osmanlıca' da yazılışı: Ken'an)
• Kendal: Yamaç, uçurum kenarı, sel yarığı gibi anlamları vardır.
• Kenter: Kentli
• Keramettin: Dinin kerameti, doğa üstü gücü, bağış, ihsan, ağırlama anlamlarındadır.
• Kerem: Soyluluk, eli açıklık, cömertlik anlamlarındadır.
• Kerim: Kerem sahibi, cömert, soylu, eli açık olandır. Allah'ın adlarındandır.
• Kerimhan: Cömert hükümdar.
• Keskin: Kesici, kararlı, kesin
• Keskiner: Sert yiğit, keskin erkek
• Keskintürk: Sert Türk.
• Keyan: Büyük hükümdar, şah.
• Kezer: Kahraman
• Kılıç: Uzun keskin bir bıçak, silah
• Kılıçalp: Kılıç gibi keskin yiğit
• Kılıçer: Kılıç gibi keskin er kişi
• Kınay: Çok çalışkan
• Kıraç: Su bulunmayan toprak, kurak toprak, verimsiz toprak
• Kıralp: Rengi kırçıl olan yiğit, kırçıl renkli yiğit, kır yiğit
• Kıran: Kırma işini yapan kişi. Çevre, ufuk, tepe, yamaç… gibi anlamları vardır.
• Kıraner: Vurup ezerek parçalayan yiğit
• Kırat: Değer, düzey – Kır renkli at.
• Kırca: Kırçıla yakın, kıra benzer, kır gibi
• Kırhan: Kırçıl han
• Kırtay: Kır renkli at yavrusu, kır renkli tay
• Kırtekin: Kırçıl şehzade
• Kıvanç: Sevinç, mutluluk halidir.
• Kıvançer: Sevinç olan yiğit, övünç olan yiğit, sevindiren kimse
• Kızıltan: Şafak vaktinin kızıllığı manasındadır.
• Kızıltuğ: Kızıl renkli tuğ.
• Kimya: Maddelerin temel yapılarını¸ bileşimlerini¸ vb.ni inceleyen bilim adıdır. Bir şeyin ana yapısı, birleşimi gibi özünü temsil eder.
• Kiper: Canlı, dayanıklı, sağlam kimse anlamındadır.
• Kıyan: Dağdan hızla inen sele verilen addır.
• Koçer: Koç yiğit, yiğitler yiğidi
• Koçhan: Yiğit kağan
• Konur: 1. Açık sarı, boz, bozla sarı arası renk. 2. Yanık kırmızı, yağızımsı al. 3. Kimseyi beğenmeyen, gururlu, kibirli. 4. Kahraman, yiğit. 5. Süslü, çalımlı, şık, kurumlu. 6. İnatçı, aksi.
• Konuralp: Yiğitler yiğidi, gururlu yiğit
• Konurata: Yiğit ata, onurlu ata
• Konurbay: Onurlu ve varsıl, onurlu bey
• Kor: İyice yanarak içine, özüne değin ateş olmuş kömür ya da odun parçası, (mecaz olarak) kıpkırmızı
• Koral: Sınır muhafızı
• Koralp: Kor gibi, kor ateş gibi yiğit
• Koray: Kamış, kargı gibi, içi boş şeyler
• Korcan: Kanı sıcak, kanı kaynayan
• Korel: Kor ateş durumuna gelmiş el
• Korer: Kızıl ateş gibi yiğit, kor gibi erkek
• Korgün: Kızıl Güneş, kor durumdaki Güneş
• Korhan: Çok güçlü hükümdar
• Korkmaz: Korku bilmeyen
• Korkut: 1. Büyük dolu tanesi. 2. Cin, şeytan gibi hayalî yaratıklar. 3. Korkusuz, yavuz, heybetli.
• Korkutalp: Korkusuzluğuyla başkalarına korku salan yiğit kişi.
• Kortan: Sabah ateşi
• Koşal: Koşarak git ve al
• Köken: Temel, soy, çıktığı yer
• Köker: Soyca yiğit olan kimse, kökü yiğit olan er kişidir.
• Köknar: Çam türünden, yatay dallı, kerestelik bir orman ve süs ağacı
• Köksal: Köksal, iyice yerleş, uzun yaşa
• Köksalan: Kökleşmiş olan, kök salmış olan
• Köksan: Köklü ün, köklü ad
• Köksoy: Kökü derinlere giden soydan olan
• Kökten: Soylu
• Köroğlu: Türk halk hikayesinin kahramanı.
• Kuban: Kafkasya'da bir uygarlık.
• Kubat: Kaba, biçimsiz
• Kubilay: Moğol imparatoru
• Kudret: Güç, kuvvet
• Kunt: Sağlam yapılı, sağlıklı, dayanıklı, kalın, sert
• Kunter: Sağlam yapılı yiğit, sert yiğit
• Kuntman: Sağlam ve iri yapıl erkek
• Kuraner: Kurucu kişi
• Kurt: Sürülere saldıran, köpek türünden yırtıcı, yabanıl hayvandır. Mecaz olarak işini iyi bilen, aldanmaz anlamında da kullanılır.
• Kurtalp: Kurt gibi yiğit
• Kurter: Aldanmaz yiğit, işini iyi bilen yiğit, kurt yiğit
• Kurtul: Güç bir durumdan kendini kurtar
• Kut: Uğur, talih, şans
• Kutal: Uğur al, uğurla ilgili, uğursal
• Kutalp: İyilik getiren yiğit, uğurlu yiğit
• Kutan: 1. Saban 2. Saka kuşu.
• Kutbay: Uğurlu bey
• Kutberk: Uğurlu ve sağlam
• Kutbettin: Arapçada dinin yücesi anlamına gelir.
• Kutcan: İyilik getiren kimse, kutlu kimse
• Kuter: İyilik getiren yiğit, kutlu yiğit
• Kuthan: Uğurlu kağan, kutlu kağan
• Kutkan: Uğurlu kan, kutlu kan
• Kutlu: Kutlanmış, mutlu, uğurlu
• Kutluk: Uğurlu olan, iyilik getiren
• Kutsal: Mübarek, kutlulukla ilgili
• Kutsalan: Uğur getiren, uğur salan
• Kutsalar: Uğur getiren kimse, uğur getiririr, kut gönderir
• Kutsan: Uğurlu ad, kutlu ad.
• Kuzey: Bir yön
• Kutluad: Adı uğurlu.
• Kutlualp: Uğurlu yiğit
• KutluayUğurlu, kutlu ay.
• Kutlubay: İyilik ve zenginlik getiren.
• Kutlubey: Uğurlu bey
• Kutlucan: Uğurlu ve can kimse.
• Kutluel: Uğur getiren el
• Kutluer: Uğurlu yiğit.
• Kutluğ: İyilik ve uğur getirdiğine inanılan, uğurlu, kutlu
• Kutluğhan: Uğur getiren kağan.
• Kutluhan: Uğur getiren kağan
• Kutlutekin: Uğurlu ve biricik, uğur getiren şehzade, uğurlu prens
• Kutlutin: Kutsal ruh
• Kutlutürk: Uğurlu Türk, kutsal Türk
• Kutman: Uğur getiren, uğurlu kimse
• Kutsay: Uğurlu say
• Kutsi: Kutlanan, kutluluk sahibi
• Kutsoy: Kutlu soydan gelen, soyu kutlu
• Kuzgun: Bir tür karga
• Kuzey: Dört yönden biri, güney yönünün tam zıddında olan yönün adı.
• Kültigin: Göktürk komutanı.
• Küntay: Sağlam yapılı, kunt Ay
• Kürşad/Kürşat: Eski Türklerde Yiğit, alp