Kurban ibadetini yerine getirecek vatandaşlar, kurban etinin paylaşımıyla ilgili dini hükümlere odaklandı. Diyanet İşleri Başkanlığı kaynaklarında yer alan bilgilere göre kurban etinin dağıtımı belirli kurallar çerçevesinde yapılıyor. Akrabalara, ihtiyaç sahiplerine ve yakın çevreye dağıtılabilen kurban etine ilişkin detaylar araştırılırken, hangi durumlarda verilmesinin uygun olmadığı da gündemde yer aldı.
Kurban etinin üçe taksim edilip, bir bölümünün kurban kesemeyen yoksullara dağıtılması, bir bölümünün akraba, tanıdık ve komşularla paylaşılması, bir kısmının da evde yenmesi tavsiye edilmiştir. Bununla birlikte Hanefî mezhebine göre kurban etinin tamamı da evde bırakılabilir. (Kâsânî, Bedâ'i, 5/80-81) Ancak durumu iyi olan Müslümanların, toplumda muhtaçların arttığı bir dönemde kurban etlerinin çoğunu hatta tamamını dağıtmaları daha uygun olur.
Şâfiî mezhebine göre ise kurban etinden az da olsa fakirlere verilmesi gerekir. (bk. Nevevî, el-Mecmû', 8/413)
Kurban eti, zekat gibi kesin sınırlar içermese de ibadetin niteliğine göre bazı kişilere verilirken farklı hükümler uygulanır:
Kurban etinin kesinlikle verilmeyeceği en net yer kasap emeğidir. Kurbanı kesen, yüzen veya parçalayan kasaba, yaptığı işin ücreti veya karşılığı olarak kurban eti, derisi veya sakatatı verilemez. Kasabın ücreti tamamen ayrı bir nakit veya malla ödenmelidir. Ancak kasap fakirse, ücreti ödendikten sonra ona da herkes gibi hakkı olarak kurban eti hediye edilebilir.
Kurban ibadetini yerine getiren vatandaşların en çok tereddüt ettiği konuların başında, kesilen etin çekirdek aileye ve yakın akraba çevresine dağıtılıp dağıtılamayacağı gelmektedir. İslam fıkhına göre kurban eti, zekat ibadetinde olduğu gibi katı sınırlara sahip değildir. Kişi, kestiği kurbanın etini kendi evinde eşiyle, çocuklarıyla, torunlarıyla, anne, baba ve dedeleriyle gönül rahatlığıyla paylaşabilir ve onlara ikram edebilir. Hatta kurban kesen kişinin ailesi kalabalık ve maddi imkanları kısıtlıysa, et satın almakta zorlanıyorlarsa, kurban etinin tamamını ev halkının tüketimi için ayırmak dinen tamamen caizdir ve bu durum ibadete hiçbir zarar vermez. Aynı şekilde amca, dayı, teyze, hala ve kardeş gibi akrabalara da maddi durumlarına bakılmaksızın kurban etinden pay verilmesinde, bağların güçlenmesi ve sıla-i rahim açısından büyük bir fazilet bulunmaktadır.
Kurbanı bizzat kesen ya da vekalet vererek kestiren kişinin, o hayvandan elde edilen et ve sakatatlardan yiyip yiyemeyeceği hususu fıkhi açıdan net bir kurala bağlanmıştır. Kurban sahibi, Allah rızası için ibadet niyetiyle kestiği hayvanın etinden dilediği gibi yiyebilir, ailesine yedirebilir ve evinde muhafaza edebilir. İslamiyet, adak kurbanı dışındaki tüm kurban çeşitlerinde (vacip, akika, şükür kurbanı) mülkiyet sahibinin bu etten faydalanmasına açıkça izin vermiştir. Burada dikkat edilmesi gereken tek istisna, kurbanı kesen kasaba veya yardımcı olan kişilere bu hizmetleri karşılığında "işçilik ücreti" olarak kurban etinin verilmesinin yasak olmasıdır. Kurban sahibi kendi hakkı olan etten kasaba ücretini nakit olarak ödedikten sonra, isterse tıpkı diğer insanlara yaptığı gibi hediye ve ikram olarak kurban eti verebilir.
Sabah.com.tr Uygulamamızı İndirin
Uygulamalara Özel Ayrıcalıkları Keşfedin!
