Bursa'da şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşanma kararı alan genç çift karşılıklı dava açtı. Kadın, eşini, ailesiyle kendisi arasında denge kuramamakla suçlarken, erkek ise eşini, kıskançlık, sinirli hal ve toplum içinde kendisine hakaret etmekle suçladı. 1'nci aile mahkemesi, kadının eşine toplum içinde hakaretini de göz önüne alarak kadının ağır, erkeğin daha az kusurlu olduğu belirtilerek, kadının davası reddetti. Erkeğin davası kabul edilerek, tarafların boşanmalarına karar verildi. Verilen karar kadın tarafından temyiz edildi.
OY BİRLİĞİ İLE BOZMA KARARI
Dava dosyasını yeniden değerlendiren Yargıtay 2'nci Hukuk Dairesi emsal bir karara imza attı. Kararda şöyle denildi: "Mahkemece davacı kadının 'Eşine ailesi yanında küçük düşürücü sözler söylemesi' vakıası kusur olarak yüklenemez. Davalı erkeğe ilk kararla yüklenen 'Ailesinin evliliğe aşırı müdahalesi vâkıası da' kesinleştiği için, kusur olmaktan çıkarılamaz. Gerçekleşen bu duruma göre davalı erkek, davacı kadına göre daha fazla kusurlu olup mahkemece yapılan kusur belirlemesi doğru olmadığından bozmayı gerektirmiştir. Bu kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Kadın, boşanma sonucu eşin maddi desteğinden yoksun kalacaktır. Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. maddesi şartları kadın yararına oluşmuştur. Bu durumda tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusurun ağırlığı, hakkaniyet kuralları gözetilerek davacı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. Mahkeme hükmünün bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.
