- 15 yaşından beri modellik yapıyorsunuz. Merak ettiğim şu: Gerçekten hâlâ zevk alıyor musunuz?
- Ben modelliği işim olarak görüyorum. Belki ilk başladığım yıllarda, bir-iki sene boyunca yaklaşımım farklıydı ama sonra bilincim ve tavrım değişti. İlk başladığımda işin ne olduğunu anlamamıştım ama bir süre sonra tamamen iş gözüyle bakmaya başladım. Zaman zaman içimden "Bu kadar yeter" diye geçirdiğim oluyor. Bazen her şeyden kaçmak istediğim anlarda kendime aralar veriyorum; yapmak istediklerimi yapıyorum; iş almıyorum. Bir de sevgilimin benimle beraber seyahatlere gelmesi işimi çok kolaylaştırıyor. İşimi yaptıktan sonra eve ya da otele dönüp onunla tamamen başka konularda konuşmak bana inanılmaz yardımcı oluyor.
- Zirvede olmanıza sebep sadece şans mı yani?
- Şansın yanı sıra, sanırım azimli olmamın, ne olursa olsun pes etmememin de etkisi var. Çok inatçı biriyim ben, ayrıca özel hayatımla iş hayatımı hep ayrı tutmayı becerebilmem de başarılı olmama sebep oldu. Modellerin karşılaştığı en büyük zorluk, psikolojik manipülasyon. Modelliğin odağında fiziksel görüntünüz olduğu için başkalarının sizi nasıl gördüğü önemli. Bu da insanın üzerinde büyük bir baskı oluşturuyor. Ben hiçbir şeyi kişisel almamayı başardım. Olumsuzlukları hemen unutmayı tercih ediyorum. Ayrıca ilk günden beri çalıştığım herkese iyi ve nazik davranmaya gayret ettim. Çünkü işi ne olursa olsun herkes benim gözümde aynı değerde. Aslında bu sette hepimiz işçiyiz. Başarımın esas sebebi kendimi bu işin çılgınlığına fazla kaptırmamamla ilgili.
- Her şeyi bırakıp gitmek istediğiniz olmadı mı?
- Oldu tabii. Bir dönem New York'ta oyunculuk dersleri alıyorum; çok da severek katılıyordum kurslara. Ama modellik yaptığım için oyunculuğa zaman kalmıyordu. Bu duygusal bir neden değildi ama zamansızlık yüzünden çok sevdiğim bir şeyden mahrum kalınca ciddi olarak modelliği bırakmayı düşündüm. Benzer bir şeyi oyunculukta şansımı denemek için Los Angeles'a taşındığım yıllarda yaşadım. Ama oyuncu olmak istemediğime, daha doğrusu o hayatı yaşamak istemediğime karar verdim.
- Neden?
- Çünkü gerçek değil. Bir balonun içinde yaşamak istemiyorum. Çok şaşaalı, pırıltılı bir hayat, ünlü olmak ve şöhretin getirdikleri beni ilgilendirmiyor. Tabii ki ün, yaptığım işin sonucu. Ama hayattaki amacım ünlü olmak, magazin dergilerine çıkmak, özel hayatımın gündeme gelmesi falan değil. Oyunculuk hevesim kafamda sona erdiğinde, bir kere daha moda endüstrisinden çekilmeyi düşündüm. Kendime ait bir hayat kurmak istediğimi fark ettim. Bana ait olan, istediklerimi yapabileceğim bir hayat... Ve tam moda dünyasından elimi ayağımı çekmeyi düşünürken Eric'le tanıştım. Bu benim şansım oldu; o her yere benimle seyahat etmeye başladı ve o zaman bırakmaktan vazgeçtim.
POLİTİKA MACERAM GENÇLERE ÖRNEK
- Bu sektörde hayranlık duyduğunuz isimler var mı?
- Stilistler ve bazı dergi editörleri hayatımda önemli rol oynadılar tabii. Ama gerçek anlamda hayranlık duyduğum ya da moda dünyasında başarılı olan insanlar, işleri bittiğinde bu dünyadan uzak kalmayı başarabilenler. Yani kendilerine ait hayatları olan insanlar. Eninde sonunda bütün o partiler, o görkemli hayatın sahte olduğunu anlıyorsunuz. Benim de bir parti kızı olduğum günlerim oldu ama kısa sürdü, çünkü o dünya sizi gerçeklikten ve tüm dengenizden koparıyor.
- 2004 yılında Estonya'da iktidarda olan Res Publica Party'ye katıldınız. Sonrasında Estonya Avrupa Birliği'ne girdiğinde, Avrupa Parlamentosu üyeliğine aday oldunuz ve çok da oy aldınız. Gerçekten politika ile ilgileniyor musunuz?
- Evet, ben de dahil herkesin politikayla ilgilenmesi gerektiğini düşünüyorum. Ama şu an politikada aktif rol almak ister misiniz diye sorarsanız, kesinlikle hayır derim.
- O zaman neden aday oldunuz?
- O günlerde Estonya'da gençler politikayla hiç ilgilenmiyordu. İnandıkları birinin onlara politikayla ilgilenmeleri gerektiğini söylemesinin zamanı gelmişti. Onların dikkatini çekmek istedim, çünkü gelecek onların elinde. Ve sanırım aday olmamın çok etkisi oldu. Gençler arasında eskisine göre daha popüler bir konuma geldi politika.
- Şimdi size fırsat verseler politikaya girmez misiniz?
- Hayır. Çünkü çok fazla yalan var. İnsanların faydasını göreceği politik kararlar yerine kişisel oyunlar oynanıyor. Belki daha ileri yıllarda düşünebilirim. Politika bu haliyle bana depresif geliyor.
