Yaman bir 'felaket sonrası' filmi. İnsanı etkiliyor ve izlendikten sonra uzun zaman belleklerden çıkmayacak gibi görünüyor. Son dönemin gerçek sağlık olaylarından biri olan virüs salgınlarından yola çıkıyor film... Issız bir otoyoldaki eski arabalarında yol alan dört genci tanıyoruz. Sanki eğlenceli bir pikniğe gider gibiler... Ancak hemen sonrasında şiddet başlıyor: Yolu kesmiş bir arabada yiyecek arayan tehlikeli görünüşlü bir adam ve salgına tutulduğu anlaşılan, ağzı bez bir maskeyle örtülmüş küçü kızıyla karşılaşıyorlar. Gençler durmak istemiyor, ama biraz sonra bozulup benzini biten arabaları onları buna zorluyor. Sonrasıysa hem karşılarına çıkan çeşitli insanlarla hem de kendi içlerinde başgösteren şiddet ve vahşet eğilimleriyle başetme çabasının öyküsüdür. Film, bu haftanın benzer türdeki filmi
Öldüren Kelimeler gibi 'çok farklı' bir şey olmaya sıvanmıyor, öncelikle bir 'tür filmi' olduğunun bilincinde olarak, türün asgari gereklerini yerine getirmeyi seçiyor. Bu açıdan, andığımız filmden ve de hemen akla getirdiği, yakın ayların
Blindness-
Körlük adlı iddialı filminden ayrılıyor. Ve bence çok da iyi oluyor. Çünkü film, öbür filmlerden daha sert ve haşin biçimde, bir felaketin ve onun getirdiği ölümden kurtulma içgüdüsünün, insan kişiliğıni nasıl değiştirdiğini, en temel insancıl duyguları nasıl paramparça ettiğini çok iyi gösteriyor. Öyle bir mücadele ki bu, insan insana, sevgili sevgiliye, kardeş kardeşe acımıyor, sadece kendi canını kurtarmaya çabalıyor. Bu acılı ve acıklı dram, sanıyorum ki seyircisini derinden etkileme şansı taşıyor. Ve genç Lou Taylor Pucci'nin melek gibi yüzünde etrafını saran dehşete bakan kaygı yüklü gözleri, bizim gözlerimiz olup çıkıyor.
VEBA
(Carriers) Yönetim ve Senaryo: Alex Pastor, David Pastor Görüntü: Benoit Debie Müzik: Peter Nashel Oyuncular: Lou Taylor Pucci, Chris Pine, Piper Perabo, Emily VanCamp, Dylan Kenin/ ABD yapımı
