Ruhumda büyük bir harem var

Günlük hayatta hâlâ masanın altına girebilecek kadar utangaç biriyim. Ama bir rol kişisinin içindeyken, 16 saat konuşabiliyorum.

Oynadığım şey seyredenin kimyasını değiştiriyorsa, başarı budur benim için. Bütün amacım ve var oluş sebebim bunun üzerine kurulu.

Bahtı Kara filminde, Kağıthane'de bir dönerci karısını oynadım. Nuri Bilge Ceylan "Mahalleden mi buldunuz bu kadını?" demiş.

Konuşurken bile hızlı, kıpır kıpır... Gülerken gözleriyle gülen kadınlardan. Pek çoğunuz onu Canım Babam'ın Alev'i, Geniş Aile'nin Sevim'i, Doktorlar'ın Gestapo'su olarak tanıyorsunuz. Ama asıl, bağımsız Türk sinemasının sevdiği yüzlerden biri. En son Belçika-Fransa ortak yapımı bir filmde oynadı, yakında yeni bir anlaşma için yine Brüksel'e gidiyor. Sınırlarını zorlamayı sevenlerden. Hamile bir varoş kadınını oynamak için iki ayda 20 kilo alıp rolünün daha hakiki olması için giden bir arabanın kapısını açıp atlayacak kadar da çılgın. Her gün ruhuna çomak sokmaktan memnun. Öyle ki "İçimde bir harem var, orada binlerce kadın yaşıyor," diyor. Yeşim Ceren Bozoğlu'nun adını ileriki günlerde daha sık duyacağız.

- Okullu oyunculardansınız. Hatta birincilikle bitirdiğinizi duydum. Size 'Nöbetçi Lady Macbeth' derlermiş. Neden?
- Evet. (Kahkaha atıyor.) Sosyopatlık derecesinde içine kapanık, çok utangaç bir çocuktum. Çok dominant bir ailede büyüdüm. Beş yaşında TV'de gördüğüm bir sahnenin peşinden gittim. Hayalim o kadın gibi olmaktı. Hangi aktris olduğunu hatırlamıyorum. Taklit etmeyle başladı her şey. Sonra zaten benim hayatımı kurtaran, oynadığım maskeler oldu aslında. 9 Eylül Üniversitesi Sanat Akademisi Bölümü'ne girdim. Okulun divasıydım. Çünkü çalışkandım. Bizim okulda 12 parça verilirdi bir sezonda mezun olmak için, ben 72 parçayla bitirdim.

- O çok çekingen çocuk nasıl bu kadar değişebildi?
- Dürüst olmak gerekirse, önümde bir maske varken, utandığım ne varsa çok rahat ifade edebiliyorum. Oysa günlük hayatta biri bana iltifat ettiğinde, oyunculuğumla, kişisel bir başarımla veya fiziksel bir özelliğimle ilgili olarak, hâlâ masanın altına girebilecek kadar utanıyorum. Elim ayağıma dolaşıyor. Ama bir rol yaparken, o iltifat üzerinden ben 16 saat konuşabiliyorum mesela. O maskenin beni koruduğunu düşünüyorum. Bağımlı gibiyim. Oynamadığım zaman bir 'drama queen'e dönüşüyorum.

- Hayatınızı değiştiren adamla karşı karşıya oynuyorsunuz şimdi; Mehmet Aslantuğ ile. Onun için idolüm diyorsunuz...
- Mehmet Abi benim için özel bir insan. Meslekte 15 sene sonra anlıyorsun ki ustayı seçmek hayattaki en önemli görevlerinden biri. İlk şansı o verdi bana. Sonra da okulum. Gerçekten Nöbetçi Lady Macbeth'tim. Parçada sıkışan beni çağırıyordu, Lady Macbeth'i oynayabilir miyim diye. Tırnak içinde İzmir taşrasından, İstanbul'a gelmiş oldum ve bir figürasyon ajansına kaydoldum. Bir tesadüf Sıcak Saatler dizisine gittik. Arkadan geçenlerden biriydim. Bir replik söylenecekti. Bana 'Yapabilir misin?' dediler. Önce bir ağzıma, dişime baktı, kafamı sağa sola çevirdi... Sette insanlık kaçabiliyor bazen. (Gülüyor.) 'Muvaffak olmaya çalışırım,' dedim. Üç sene Shakespeare çalışıyorsun. Onun üzerine biri sana bu cümleyi kuruyor: 'Yapabilir misin?' Oynadım. Beğendiler.

RUHUMU KURCALAMAYI SEVİYORUM
- Bu işin okulunda okumadan gelen ve çok hızlı yükselen kadınlar var. Hatta sizin istediğiniz rolü, belki bir nebze daha güzel olduğu için alan... Bunu nasıl değerlendiriyorsunuz?
- Valla, o arz talep meselesi. Sadece Türkiye'de değil, bütün dünyada böyle. Mesela Charlize Theron mankenlikten geliyor. Oscar aldı. Scarlett Johansson fotomodel ama iyi bir oyuncu. Natalie Portman da öyle. Biz, estetik ve güzel yüzler görmek istiyoruz ekranda, orada hiç sorun yok ama artık dünya piyasası bununla yetinemiyor. Ruhunun son noktasına kadar çok iyi oyuncu olmak ve o yıldız ışığı denen şeye sahip olmak gerekiyor.

- Oyuncu kadınlar arasındaki rekabet tatlı bir rekabet midir yoksa acımasız mı?
- Çok ciddi bir rekabet var. Vahşi bir rekabet. Bizim sektörde birtakım ilişki ağları vardır. Bir tanıdığınız vardır, yolunuzu açar. Dedikodu ağları vardır. Bazıları dedikodu kardeşliğini seçer, oradan beslenir. Benim seçtiğim, üçüncü yol: Sabır ve cesaret yolu.

- Bir dönem şişmanladınız. Bu performansınızı ya da sizin için uygun görülen rolleri kısıtladı mı?
- O dönemde oynadığım rol zaten kilolu olmamı gerektiren bir karakterdi. Doktorlar dizisindeki Gestapo rolü. Kendimden 15-20 yaş büyük bir kadını canlandırıyordum. Şişmanlık, yaşlılık efekti de verdiği için işime gelen bir durumdu. Bir yandan da ruhumun karanlıklarını kurcalamayı çok seviyorum. O diziye başladığımda daha çok kilo almam gerektiğini gördüm ve 15 kilo aldım. Akabinde o dizi bitti, 'Zayıflayacağım,' dedim. Önüme bir program koydum ve kilo verdim. Sonrasında Ateşin Düştüğü Yer diye bir sinema filmi çektik. En ideal kilomda, yağ ve kas oranındayken, yine kilo almam gereken bir rol oynadım. Hamile bir kadındı. Alerjim olan her şeyi yedim. Oynadığım bir şey seyredenin kimyasını değiştiriyorsa ben orada başarılıyımdır.

- Neden Türkiye'den uluslararası yönetmen çıkıyor da oyuncu çıkamıyor hâlâ?
- Kuvvetli bir PR lazım. Şu an Belçika-Türkiye ortak yapımı bir film projesini gerçekleştirdik. Başrollerden birinde oynuyorum. O filmdeki performansımdan dolayı önümüzdeki yıl, dünya starlarından birinin olduğu bir film için teklif geldi. Henüz netleşmediği için söyleyemiyorum ama heyecanlıyım. Fransız bağımsız sinemasının en önemli şirketlerinden biri... Hedefim Türkiye'deki bütün genç oyuncuların örnek alabileceği bir rol modeli olabilmek. Bahtı Kara adlı filmimi Nuri Bilge Ceylan seyretmiş. Ben orada Kağıthane'de bir dönerci karısını oynuyorum; varoşlarda yaşayan, iki çocuk annesi, çok problemleri olan bir kadın. Ceylan, 'Mahalleden mi buldunuz?' demiş.

HAZIRCILAR, VAMPİRELLALAR, İDEALİSTLER
Yeşim Ceren Bozoğlu, oyunculuk sektöründeki kadınları şöyle sınıflandırıyor:
Hazırcılar: Her ne olursa olsun, her şeyi yapmaya hazır olan hemcinslerimiz var bu piyasada, hazırcılar var.
Vampirellalar: Biraz şan şöhret sahibi olup zengin bir koca bulmak ümidi ile bu mesleğe girenler var.
İdealistler: Tamamen kendilerini adayıp popüler kültürden ve popüler olmaktan çok korkanlar var.
Dünyayı değiştirecek olanlar: Kendilerini temiz tutup mesleğin içinde adım adım ilerlemeye çalışan bir grup var. Ben kendimi de o grubun içinde görüyorum. İşte onlar dünyayı değiştirecek olan kadınlar.