Ata, 'Özge çok komik, beni güldürüyor' diyor

Özge Borak, 'doğuştan kaderi çizilmiş kişilerden' desek, yanlış olmaz sanırım. Babası 1960'ta Devlet Opera ve Balesi'ne giren başkoreograf Selçuk Borak, annesi bale sanatçısı Buket Borak. Kardeşi Selim Borak ise Devlet Opera ve Balesi'nin dansçılarından. Ailede bu kadar sanatçı varken, Özge Borak da haliyle sanatçı olmuş ama kulvar değiştirmiş, tiyatroyu seçmiş.
Son olarak ismini Eyyvah Eyvah filminde duyduk. O filmdeki oyunculuğu kadar Ata Demirer'le ilişkisiyle de konuşuldu. Onlar bu konuda pek konuşmadı ama bir komedyen ve bir oyuncunun ilişkisi haliyle haber niteliği taşıyor.
Özge Borak, önümüzdeki hafta atv'de yayınlanacak, Bir Günah Gibi isimli dönem dizisinde boy gösterecek. Gül Oğuz'un yönetmen koltuğunda oturduğu projenin başrolünü oynayacak olan Borak heyecanlı.
- Tüm çekirdek aile sanatçı olunca, sizin de kaderiniz bu mu oldu?
- Değil aslında. O bir kader değil, tercih. Hayat tercihler üstüne kurulu, elde olabildiği kadar. Aslında ben bale sanatçısı olmayı istiyordum. Sekiz yaşında Şehir Tiyatroları'nın çocuk eğitim birimi sınavını kazandım. Orada devam ettim. Doğru bir karar olmuş, hem dans edebildiğim hem şarkı söyleyebildiğim, ayrıca oyunculuk yaptığım bir işim var. Tiyatroyu seçmek benim için büyük şans.
- Türkiye'de sanat yapmak çok zor, aileniz bu zorluklara rağmen teşvik etti mi sizi?
- Benim çok şahane bir ailem var. Hiçbir zaman 'Şu yapılmalıdır,' demezler fikir sorar, fikir belirtirler. Ortak kararlarla yol alırız. Meslek seçerken de bu geçerliydi. Beni desteklediler.
- Kariyer yolunuzda sahne sanatları daha ağırlıkta televizyon ve sinemaya göre. Daha mı çok seviyorsunuz tiyatroyu?
- Sinema, tiyatro ve dizi birbirinden ayrı düşünülmeli. Tiyatronun yeri bende hiçbir zaman değişmeyecek. Sinema daha kalıcı, tiyatroda böyle bir şey yok. Kişisel tezime göre, nedense tiyatroda klasik eserden ziyade komedi türüne daha çok seyirci geliyor. Televizyonda da ne kadar ağlatan iş varsa onlar seviliyor.

SOKAKTA RAHAT YÜRÜYEBİLMELİYİM
- Aileniz dizilerde olmanıza nasıl bakıyor?
- Mesleğim oyunculuk... Tiyatroda da, dizilerde de bunu yapıyorum. Ailemde beni severek ve ilgiyle takip ediyor. Bizim ailede yukardan bakan bir ego yok. Sanatçılarda elbette bir ego vardır, belki de olmalıdır. Ama ben olduğum yerden daha aşağılarda yaşamayı tercih edenlerdenim. Bazen siz bir şey yapmadan, sizi bir yere koyuyor izleyenler. Bu bana bazen korkutucu geliyor. Ben çok rahat sokakta yürüyebilmeliyim.
- Bununla çelişen bir iş yapıyorsunuz ama...
- Onun dengesini bir şekilde kurmaya çalışıyorum. Şu an halimden çok memnunum, insanlar sevgilerini ya da nefretlerini sunuyor.
- Sevmeyen de çıkıyor mu?
- Tabii canım... Sevmeyenleri görünce, doğru bir iş yaptığımı düşünüyorum. Herkes severse, bir sorun var demektir. İnsanların bakışlardan anlıyorum beni sevmediklerini.

- Kariyerinizdeki dönüm noktası neresi?
- Sekiz yaşında tiyatroyu seçtim. Şu an hâlâ öğrenciyim. Açık konuşmak gerekirse, 'Şu işten sonra her şey değişti,' diyebileceğim bir şey yok. Küçük adımlar atmayı tercih ediyorum, bu yüzden bir sıçrama durumu yok.

O dönemi anneannemden dinledim
- Yeni bir diziye başlıyorsunuz. 2. Dünya Savaşı döneminde Türkiye'ye dair bir fikriniz var mıydı?
- Her şeyden önce anneannem ve babaannemden ötürü fikrim var. Hikayeleri, hâlâ sakladıkları şapkaları, eldivenleri var. Çok yoksul bir dönem...
- Ne anlattılar o döneme dair?
- Ekmeğin karneyle dağıtıldığını anlattılar. Çocuklara çeyrek, kadınlara yarım, erkeklere tam ekmek veriliyormuş. Anneannemler altı kardeş; anne çalışmıyor, baba hasta... Okuldaki yemekleri çantasına doldurup eve getiriyormuş.
- O dönemdeki kadınlar ilişkiler konusunda fazla fedakarmış galiba...
- Şu dönemde öyle bir durum yok. Her şey artık çok değişti. O dönem herkes daha kibarmış. Şimdi daha çok istediğini söyleyebilen, 'Hayır,' diyebilen kadınlar var. Ya da istediği mesleği yapabilen, verdiği kararlardan geri dönmekten korkmayan kadınlar var.
- Dizinin özgün senaryosu Nermin Bezmen'e ait. Kitaplarını okur muydunuz?
- Hayır, okumadım.
- Neden 'Evet,' dediniz projeye?
- Dönem işi olduğu için çok sevdim. Senaryoyu yazan ekip, yönetmenimiz hepsi çok doğruydu. Doğru bir ekibin içinde olduğuma inandım.

İlişkimiz iyi gidiyor
- Genç yaşta evlenip boşandınız, bu tecrübe bir kadının ilişkilere bakışını değiştirir mi?
- Hâlâ Özge'yim. Aynıyım, değişmedim.
- Ata Demirer'den evlilik teklifi aldınız mı, almadınız mı? Böyle haberler çıktı...
- Böyle haberler çıktığını bilmiyorum. Özel hayatıma dair konuşmak da istemiyorum. Buna 'Evet,' ya da 'Hayır,' demem. Benim özelim.
- Harbiye Açıkhava'daki gösterinize Ata Bey'in ve sizin aileniz gelmiş...
- Ve bilmediğiniz pek çok akrabam geldi.
- Nasıl gidiyor her şey onu sorayım bari?
- Güzel gidiyor, çok güzel gidiyor.
- Ata Demirer, 'Hep ben sevgililerimi güldürdüm. Ama Özge çok komik bir kadın, beni güldürüyor,' diyormuş. Doğru mu?
- (Gülüyor.) Doğru. Arkadaşlarım da öyle söyler. Eğlenmeyi seven biriyim. Hayatta insanı sıkan bir sürü şey var. Her şeye iyi tarafından bakıp, gülmeyi tercih eden biriyim. Ata herhalde benimle eğleniyor. Eğlenen bir çiftiz.