Deneyimli kanser hemşiresi Louise Spence, 1995'ten bu yana kanser yaşayan ve ölen insanların teşhislerini kabullenmelerine yardımcı oluyor ve onkoloji klinik vaka yöneticisi olarak çalışıyor. Spence, bu insanların çoğunun ortak pişmanlıkları olduğunu ve insan yaşamının aslında ne kadar değerli olduğunu anlamamıza yardımcı olacak oldukça ilginç açıklamarda bulunuyor.
Kariyeri boyunca, ülkenin en büyük kanser tedavi merkezlerinden biri olan Manchester'deki The Royal Marsden ve The Christie'de çalışan Spence, birçok insanın hastalık sürecine yakından tanıklık etti.
Bu insanların birçoğu ise ortak pişmanlıkları ve hayatlarının sonunda "keşke" dedikleri birçok benzer akışı paylaşıyordu. İşte o pişmanlıklar…
ANI YAŞAMAK
Louise, 'Kanser teşhisi konması, çoğu zaman hastaları endişelenerek zamanlarını neye harcadıklarını değerlendirmeye teşvik ediyor' diyor.
KEŞKE HAYATIMA DAHA ÇOK ZAMAN AYIRSAYDIM
Louise'e göre kanser teşhisi, insanları 'iş hayatları ve kariyerlerine harcadıkları zaman üzerinde düşünmeye' sevk edebilir.
'Bu durum, onların çalışmak yerine sevdikleri şeyi yaparak daha fazla zaman geçirmeyi dilemelerine yol açabilir' diyen Spence, aileyle, sevilen kişilerle geçirilen vaktin daha çok özlem duymaya sebep olduğunu anlatıyor.