José Mauro de Vasconcelos'un kaleminden çıkan Şeker Portakalı, bir çocuğun masum kalbiyle dünyanın acımasız gerçeklerini keşfedişini anlatan unutulmaz bir eserdir. Kısa ama derin anlamlar barındıran bu alıntılar, sevginin gücünü, dostluğun önemini ve kalbin kırılganlığını anlatır. İşte Şeker Portakalı kitabından duyguları incelikle anlatan, düşündüren ve kalbe dokunan en güzel sözler ve alıntılar…
Dindinha bir seferinde mutluluğun "yüreğimizde parlayan bir güneş" olduğunu söylemişti. Güneş her şeyi mutlulukla aydınlatıyordu. Eğer bu doğruysa, her şeyi güzelleştiren şey göğsümde pırpır eden yüreğimdi…
"Öldürmek, Buck Jones'un tabancasını alıp güm diye patlatmak değil! Hayır. Onu yüreğimde öldüreceğim, artık sevmeyerek… Ve bir gün büsbütün ölecek."
"Sesimi çıkarmadım. Bilmiyorsa benden öğrenecek değildi."
"Çünkü dünyanın en iyi insanı sensin.Senin yanındayken kimse bana zarar vermiyor ve kalbimde mutluluk güneş gibi parlıyor."
"Ağlarsam ayıp olur mu?"
"Ağlamak asla ayıp değildir, sersem. Niye ki?"
"Bilmem, henüz alışamadım. İçimdeki kafes bomboş kaldı sanki…"
Gecenin şarkısını dile getirir sevgilisine
Kalbinin ona söylediklerini..
Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyorum. Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş artırmak değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi.
"Büyüklerin sorunlarıyla uğraşmak için daha çok küçük değil misin?"
Evdeki yoksulluk o dereceydi ki, insan erkenden hiçbir şeyi çarçur etmemeyi öğreniyordu.
"Sen benim oğlum olmak mı istiyorsun?"
"İnsan babasını doğmadan önce seçemiyor. Ama ben seçebilsem seni seçerdim."
"Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi."
