M.Ö. 6. yüzyılda Ezop'un anlattığı masalların kulaktan kulağa aktarılarak Sokrates'a kadar uzandığı; Sokrates'n bazılarını nazım hale dönüştürdüğü söylenir. İlk kez M.Ö. 300 yılında Atinalı filozof Demetrios Phalereus tarafından kağıda geçirildiği düşünülür. Demetrios Phalereus'un eserinden günümüze hiç iz kalmamıştır.
M. Ö. I. yüzyılda ozan Gaius İulius Phaedrus, Ezop masalların ilk kez Latince'ye aktarır.
Anadolu'da yaşadığı sanılan Babrios adlı bir şair, çoğu Ezop kaynaklı fablleri M.S. 100 yılında "Mythiamboi Aisopeioi" adlı eserinde ikinci kez bir araya toplamış ve bazı ilaveler de yapmıştır.[2] IV. yüzyılda Maksimos Planudes masalları düz yazı şeklinde yazar.
XVII. yüzyılda ise fabl ustası sayılan La Fontaine, büyük oranda bu masallardan yararlanarak "La Fontaine Masalları" diye anılan eserini ortaya koymuştur. La Fontaine, 12 kitapta topladığı 238 masaldan 124'ünde büyük oranda Ezop masallarından esinlenmiştir.
BAZI EZOP MASALLARI ÖRNEĞİ
Ağustos Böceği ile Karınca
Karga ile Tilki
Kurt ile Kuzu
Kurt ile Köpek
Tilki ve Üzümler
Tilki ve Leylek